ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΟΘΕΛΟΣ
Καλημέρα. Φάγατε πρωινό;
Καλημέρα. Όχι, εντάξει είμαι.
Μάζεψα λίγα μανιτάρια.
Να σας τηγανίσω μερικά;
Όχι, ευχαριστώ. Δεν πεινάω.
Ευχαριστώ.
Ωραία. Καλή σας μέρα.
Α, να σας ρωτήσω...
έχετε άλογα στο ξενοδοχείο;
Δεν έχουμε.
Όχι;
Είδα άλογα στο σάιτ σας.
Α, έχει πολλά άγρια άλογα εδώ γύρω.
Δηλαδή...
τα βάλαμε για διακόσμηση στο σάιτ.
Κατάλαβα.
Καλημέρα, κ. Άιντιν.
- Πού στο καλό ήσουνα; - Εδώ είμαι.
Ο πελάτης θέλει πρωινό και δεν είναι κανένας εδώ.
Πού είναι ο Χιντάγετ;
Καπου εδώ θα είναι.
Να σας φτιάξω καφέ, κ. Άιντιν;
Να σας φτιάξω καφέ;
Μάζεψα μανιτάρια.
Α, πού τα βρήκατε;
Σηκώθηκε η Νιχάλ;
Η κ. Νιχάλ σηκώθηκε νωρίς και ήδη πήρε πρωινό.
Στο δωμάτιό της είναι;
Δεν ξέρω. Μάλλον.
Η Νεζλά σηκώθηκε;
Η κ. Νεζλά δεν κατέβηκε ακόμη.
Μάλιστα.
Φέρε τον καφέ στο γραφείο μου.
ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ
- Θα μας ορμήξουν τα σκυλιά; - Όχι, μην ανησυχείτε.
Εκρέμ!
Το άλογο που θα σας πιάσω...
είναι η πιο γερή τούρκικη ράτσα.
Ελάτε τώρα, τα βρήκαμε με 600.
Ναι αλλά τι ηλικία είχαν;
Τα πόδια τους είναι εντάξει; Οι τένοντες;
Με πρόβλημα στα πνευμόνια ή στην καρδιά;
Δεν ξέρετε.
Θα αγοράσετε και μετά θα το μετανιώσετε.
Θα το πάρετε 500 και μετά θα το πουλήσετε 300.
Εγώ θα σας πιάσω ένα νιο και δυνατό.
Θα το έχετε φίλο όλη σας τη ζωή.
Δεν είναι τέλειο έτσι;
- Τι χρώμα; - Εσείς διαλέγετε.
Μπορείτε να διαλέξετε.
Εγώ θα κοιτάξω τις οπλές να βεβαιωθώ πως είναι γερό.
Πριν δυο χρόνια, έπιασα ένα.
Το έβαλα να τρέξει στον δρόμο αντοχής του Ιππικού Ομίλου.
Κέρδισε τα 80 χλμ.
Λέγανε πως ήταν μικρό σα γαϊδούρι.
"Αλλά τα γαϊδούρια οδηγάν τις καμήλες," τους είπα.
Τέτοια άλογα έχουμε στην Ανατολία.
Τέλειωσα 45' πριν τους υπόλοιπους.
- 45 λεπτά! - 27 άλογα ξεκίνησαν.
Τέτοια όμορφα και σκληροτράχηλα άλογα είχαν οι προγόνοι μας.
Πότε θα το κάνουμε λοιπόν;
Όταν βρω χρόνο κι έχει καλό καιρό.
Την άλλη βδομάδα;
Αν στεγνώσει η λάσπη.
Θα σας ειδοποιήσω.
Πλήρωσε μετά την ειδοποίηση;
Όχι. Τίποτα.
Ο δικηγόρος είπε μπορούμε να τον βγάλουμε σε δυο μήνες.
Πώς;
Ο νόμος προστατεύει τον ένοικο.
Δεν τα ξέρουν αυτά.
Δεν νομίζω να παν σε δικηγόρο.
Καμιά φορά, μπαίνω στον πειρασμό να τα πουλήσω όλα...
παρόλο που ήταν του πατέρα μου.
Σας έχουν για κάπως μαλακό. Γι' αυτό κάνουν έτσι.
Αλλιώς, δεν γίνονται τέτοια εδώ.
Πώς τολμάν να μην πληρώνουν νοίκι;
Έλα τώρα, Χιντάγετ. Τι άλλο να κάνω;
Γιατί είμαι μαλακός;
Τους πάμε στο δικαστήριο. Τι άλλο να κάνουμε;
Ε, λοιπόν, κ. Άιντιν...
πολλά μπορούν να γίνουν.
Τέλος πάντων.
Τσογλάνι του κερατά!
Έλα δω, ρε!
Όρθιος!
Σταμάτα, θα σε σφαλιαρίσω.
- Τι έγινε; - Τον έπιασα.
Εννοώ, γιατί είναι βρεγμένος;
Έπεσε στο νερό.
Πήγε να πηδήξει το ρέμα και γλίστρησε.
- Χτύπησε; - Όχι, απλά βράχηκε.
Γιατί πέταξες την πέτρα;
Έτσι μούσκεμα που είναι καλύτερα να πάει σπίτι του...
αλλιώς θα την αρπάξει. Θα σας εξηγήσω αργότερα.
Εντάξει.
Έλα.
- Θα τους μιλήσω εγώ. - Εντάξει.
Χαμντί χότζα!
Μπες μέσα εσύ.
Γεια.
- Τι τρέχει; - Τίποτα.
Έπεσε στο νερό ο μικρός και τον φέραμε.
- Που; Πώς; - Κοντά στο Ισίζ.
Πήγε να πηδήξει το ρέμα και γλίστρησε.
Τι δουλειά είχε εκεί;
Κρυβόταν και περίμενε το αυτοκίνητό μας.
Πέταξε μια πέτρα κι έσπασε το παράθυρο.
Ευτυχώς που κράτησα το τιμόνι και φρενάρισα.
- Ο γιος μου ο Ιλιάς; - Ναι.
- Σας έσπασε το παράθυρο; - Ναι. Δες και μόνος σου.
Πώς έσπασε το παράθυρο μικρό παιδί;
Εσύ ξέρεις καλύτερα, Ισμαήλ. Γιος σου είναι.
Κόψε τις σαχλαμάρες.
Πες τι θέλεις.
Δεν έχω να πω κάτι.
Το τζάμι είναι εδώ. Εσύ πες μου.
Δεν είναι απλό ζήτημα.
Κοντέψαμε να τρακάρουμε. Τι περίμενες;
Λάθος κάνω;
Ας είναι. Θα το πληρώσουμε.
Κοίτα, δεν είναι μόνο τα λεφτά.
Ρώτα τον μικρό τι τον έπιασε.
Εμάς δεν μας είπε.
Κοντέψαμε να σκοτωθούμε από την κωλόπετρα.
Δεν είναι αστείο, Ισμαήλ.
Ιλιάς.
Έλα δω!
Εσύ πέταξες την πέτρα;
Ε;
Ιλιάς!
Εσύ πέταξες την πέτρα;
Πήγαινε τώρα.
Δεν ήταν ανάγκη.
Ας μην υπερβάλουμε.
Αλλά δεν είναι απλό. Γι' αυτό σου λέω.
Χιντάγετ.
Τι λες; Ευχαριστημένος;
Εντάξει τώρα;
Ένα χαστούκι για το παράθυρο.
Σας φτάνει;
Ή να του ρίξω καμιά ακόμη;
Τι είναι, Ισμαήλ; Τι τρέχει;
Χιντάγετ;
Ο μικρός έπεσε στο νερό και τον φέραμε.
Αλλά δεν έπρεπε να μπούμε στον κόπο.
Ο Ιλιάς έσπασε το τζάμι του αυτοκινήτου.
- Έσπασε το τζάμι; - Ναι.
Κι ήρθαν εδώ να το πληρώσουμε.
Είπα κάτι τέτοιο;
Δεν είπα πως τον φέραμε να μην αρρωστήσει;
Κόφ' το.
Δεν φτάνει που πήρες το ψυγείο και την τηλεόραση για το νοίκι;
Τώρα τα βάλατε με το παιδί;
- Σταμάτα τις φιγούρες. - Τι είπες;
- Μη με δουλεύεις. - Τι σε δουλεύω;
Μη με τσατίζεις.
Τι λες, ρε;
- Τέλος πάντων. - Τι είπες, ρε γαμώτο;
Κόψε τις σαχλαμάρες.
Έρχεσαι εδώ και μ' ενοχλείς. Ποιος νομίζεις πως είσαι;
Δεν έχω όρεξη...
- Άσε με να τον σκίσω, Χαμντί. - Ισμαήλ!
Έλα δω, ρε. Έλα δω!
Μην τα κάνεις χειρότερα.
Ισμαήλ, σου μιλάω.
Άσε με. Θα τον σκίσω εδώ πέρα.
Σταμάτα!
Θα τον σκοτώσω τον πούστη!
Θα σε σκίσω, καθοίκι.
Άιντε, πέτα τη να σε δω.
- Σταμάτα να βρίζεις. - Άι σιχτίρ!
Άσ' τον, Ισμαήλ. Πήγαινε μέσα.
Έλα δω!
Άι σιχτίρ από δω.
Πάρ' τον μέσα.
- Κοίτα το καθοίκι. - Πάμε.
Πας και τα βάζεις μ' έναν μεθύστακα.
Μα με έβριζε!
Πάω να δω.
Γαμώτο.
Χιντάγετ, λυπάμαι πολύ.
Είμαι κι εγώ σοκαρισμένος. Δεν ξέρω τι να πω.
Τι γίνεται, Χαμντί;
Τι ήταν όλο αυτό; Δεν καταλαβαίνω.
Δεν θα έκανε τα κόλπα του αν δεν ήσουν εσύ εδώ.
Το τζάμι είναι σπασμένο...
και θα το πληρώσουμε.
Θα πληρώσουμε και το νοίκι μόλις μπορέσουμε.
Δεν το ξεχάσαμε. Πρώτα ο Θεός, θα το φέρω ο ίδιος.
Δυσκολευόμαστε.
Δεν ήρθαμε γι' αυτό. Αυτό είναι άλλο ζήτημα.
Πάντα πληρώνουμε τα χρέη μας.
Με τον μακαρίτη τον πατέρα του κ. Άιντιν δεν είχαμε πρόβλημα.
Τα πηγαίναμε μια χαρά τόσα χρόνια.
Γι' αυτό δεν ήταν ανάγκη να κάνετε ό,τι κάνατε.
Γιατί να μας κάνετε ρεζίλι;
Έχουμε κι εμείς την περηφάνια μας.
Για τον Θεό, Χαμντί, άσε αυτή την κουβέντα.
Μήνες δεν είπαμε τίποτα. Σε λίγο θα μας πεις ότι φταίμε.
Πάμε, Χιντάγετ.
Μα να στέλνετε δικαστικό κλητήρα έτσι ξαφνικά.
Θα μπορούσατε να το συζητήσετε μαζί μας.
Πάμε.
Πόσες φορές μιλήσαμε; Πόσες φορές σας το 'πα;
Δεν σας το 'πα;
Χίλιες φορές, κ. Άιντιν.
Θα τα πείτε άλλη φορά. Έλα.
Και δεν σου είπα ότι θα το τακτοποιήσουμε;
Και το τακτοποιήσατε;
Τακτοποιήθηκε, Χαμντί;
Ξέχασέ το, εντάξει.
Τη συγγνώμη μου και πάλι, κ. Άιντιν.
Εγώ ο ίδιος θα σας φέρω τα χρήματα για το τζάμι.
Θα τα πείτε άλλη φορά.
Θα το φροντίσω σύντομα.
Θα έρθω όποτε σας βολεύει.
- Εντάξει. - Μην ανησυχείτε.
Χάνεις τον καιρό σου με τον πάσα ένα.
Φουκαράδες. Τιποτένιοι.
- Τη συγγνώμη μου. - Δεν υπάρχουν χειρότεροι.
Άντε γεια.
Καλή σας μέρα.
Καθοίκι.
Φατμά.
Έλα δω.
Τι είναι αυτά;
Η προίκα σου. τι τα πέρασες;
Άσ' τα κάτω αυτά.
Πάρε τούτα δω.
Άσ' τα.
- Πού να τα πάω; - Πίσω στην ταράτσα.
Πρόσεχε μην τα κοπανήσεις πουθενά.
Με το μαλακό.
- Αφήστε να το πάρω εγώ. - Δεν πειράζει.
Πάω να φτιάξω το τζάμι.
- Εντάξει. - Τίποτα άλλο;
Όχι.
Να πάρω γνήσιο ή ιμιτασιόν;
Πού θα βρεις γνήσιο;
Πουθενά. Γι' αυτό ρωτάω.
Ε;
Άντε, Χιντάγετ.
- Έχουμε πελάτες; - Ήρθε ο Λεβέντ ο δάσκαλος.
- Ήπιανε τσάι; - Ναι, αλλά θέλουν και καφέ.
Γεια. [Αγγλικά]
- Πώς πήγε ο περίπατος; - Ωραία.
- Χρειάζεστε τίποτα; - Όχι, ευχαριστούμε.
- Πεινάτε; - Όχι, ευχαριστούμε.
Τι κάνεις;
Τίποτα σπουδαίο.
Τσαγάκι για τον αδερφό μου.
Τι καλή που είσαι!
Ποιος θα με νοιαζόταν αν δεν ήσουν εσύ εδώ;
- Δεν είχε τίλιο κι έφτιαξα φασκόμηλο. - Μια χαρά είναι.
Μη σταματάς. Θα κοιτάξω κανα περιοδικό.
Ό,τι θες.
Γράφεις το άρθρο σου;
Προσπαθώ.
Α, διάβασα της περασμένης βδομάδας.
Μου άρεσε.
Ποιο εννοείς;
Για την απώλεια της αστικής αισθητικής στην Ανατολία, κλπ.
- Σωστά. - Μπράβο.
Πού τις βρίσκεις τόσες ιδέες κάθε βδομάδα;
Αλήθεια σ' άρεσε;
Ήταν καλό.
Δεν είναι θέμα πλούτου ή φτώχειας.
Και στο παρελθόν υπήρχε φτώχια.
Άμα έχεις τρεις ελιές, μπορείς να τις βάλεις ωραία σ' ένα πιάτο...
ή να τις τρως από το πλαστικό.
Καταλαβαίνω τι εννοείς.
Σου είπα πως πήγαμε στου χότζα, του νοικάρη μας;
Ναι;
Αν έβλεπες τη βρωμιά, το σκουπιδολόι!
- Μπήκατε μέσα; - Όχι, ο κήπος εννοώ.
Τον έχουν ρημάξει.
Μένει και μια γυναίκα, αν και δεν φαίνεται.
Είσαι άνθρωπος του Θεού.
Θα έπρεπε να είσαι πρότυπο για την κοινωνία.
Δεν πρέπει να είσαι περιποιημένος;
Ποιος είναι; Τον ξέρω;
Μπα, πού να τον ξέρεις;
Παλιός νοικάρης, από την εποχή του πατέρα.
Ούτε που θα τον πρόσεχα στον δρόμο.
Ένας στραβοχυμένος τσαπατσούλης.
Δεν ξέρω...
Οι άνθρωποι του Θεού δεν έπρεπε να είναι το παράδειγμα;
Ιδίως σε αγροτικές περιοχές.
Ίσως γράψω γι' αυτό την άλλη βδομάδα.
Τον σκέφτομαι και με πιάνουν τα νεύρα.
Γράψε ό,τι θες.
Αλλά...
Δεν θα ήταν καλύτερα να έγραφες για μεγαλύτερη εφημερίδα;
Αυτή την τοπική δεν τη διαβάζει κανένας.
Να αξίζει τουλάχιστον τον κόπο σου.
Δεν νιώθω να κάνω κόπο.
Σ' ακούω που όλη μέρα είσαι στον υπολογιστή και γράφεις.
Γι' αυτό.
Αν δεν μου έφερνες την εφημερίδα...
ούτε που θα ήξερα ότι υπάρχει.
Αυτό εννοώ.
Δεν με νοιάζουν οι μεγάλες εφημερίδες.
Το βασίλειο μου είναι μικρό αλλά είμαι βασιλιάς.
Μα ποιος τη διαβάζει;
Ποιος την αγοράζει;
Δεν συμφωνούμε, Νεζλά μου.
Αντιθέτως.
Παίρνω γράμματα από τους αναγνώστες μου...
που αποδεικνύουν πως είμαι στον σωστό δρόμο.
Ακόμη κι ο "κόπος" μου, όπως λες...
νιώθω πως αξίζει και με το παραπάνω.
- Χθες για παράδειγμα στο Ίντερνετ... - Μα εκεί...
παινεύουν ακόμη κι όσουν γράφουν χάλια.
Με κάποιον τρόπο, όλοι έχουν θαυμαστές.
Γι' αυτό εγώ δεν θα έπαιρνα στα σοβαρά τέτοιους επαίνους.
Δεν θα έπρεπε να τους έχεις σημείο αναφοράς.
Τέλος πάντων. Να μη σε κόβω από το γράψιμό σου.
Θα κάτσω εδώ.
Σιωπηλή.
Με τη λάσπη δύσκολα έρχεται αυτοκίνητο.
Γιατί δεν στρώνεις λίγο χαλίκι;
Στους τουρίστες αρέσει έτσι. Είναι πιο φυσικό.
Δεν είπα άσφαλτο. Και το χαλίκι φυσικό είναι.
Με χαλίκι, οι μισοί τουρίστες δεν θα ερχόντουσαν
Εξάλλου, τον χειμώνα είναι ελάχιστοι οι πελάτες.
Μα ποιος να 'ρθει μες στη λάσπη;
Δεν θέλω να έρχεται όλος ο κόσμος.
Μόνο αυτοί που εκτιμούν το φυσικό τοπίο.
Ρίχνουμε μια τρεχάλα;
- Εντάξει. - Ωραία.
- Έτοιμος; - Ναι.
Φύγαμε!
Πάχυνες;
- Τι; - Πάχυνες;
Να μην παχύνω, ρε συ;
Η κοιλιά μου δεν με υπακούει πια.
- Μην αφήνεις τον εαυτό σου; - Γιατί τι θα γίνει;
Τη γυναίκα μου την έθαψα. Μόνος μου είμαι.
Εσύ να προσέχεις. Που έχεις γυναίκα νέα κι όμορφη.
Άμα δεν θες να την περνάνε τη Νιχάλ για κόρη σου.
Έλα, ρε. Δεν είμαι τόσο χάλια!
Κι αυτή η μαζική αυτοκτονία στα μαλλιά σου;
Δεν είναι κανένα σπουδαίο ζήτημα...
Το ξέρεις το Γκαρίπ; Το χωριό κοντά στο κτήμα σου;
Ναι, αλλά δεν έχω πάει.
Δεν έχει σημασία...
Μου έγραψε μια κοπέλα από τη Δημόσια Εκπαίδευση.
Συνήθως δεν τα παίρνω αυτά στα σοβαρά.
Αλλά για κάποιον λόγο, αυτό με άγγιξε.
Μπορεί απλά να γερνάω.
Θέλω τη γνώμη σου αν πρέπει να το πάρω στα σοβαρά.
Τι θέλει; Δωρεά;
Τίποτα σπουδαίο, το θέμα είναι...
Πέρνα, Φατμά.
Δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι ειλικρινής ή όχι.
Εσύ σαν καλός ψυχολόγος...
θα καταλάβεις απ' το γράμμα.
Ήθελα να σε ρωτήσω.
- Πού να αφήσω το τσάι; - Στο τραπέζι.
- Πού είναι το γράμμα; - Στον υπολογιστή.
- Διάβασέ το μου. - Εντάξει.
Ευχαριστώ, Φατμά.
Τέτοιες φιλανθρωπίες αρέσουν στη Νιχάλ. Να τη φωνάξουμε;
Άμα θες.
- Δεν θα 'πρεπε; - Ναι.
Δεν ξέρω αν μπορεί να έρθει.
Νιχάλ;
Είναι ο Σουάβι εδώ και κάτι συζητάμε.
Μήπως μπορείς να έρθεις;
Θέλουμε τη γνώμη σου.
Ναι, στο γραφείο μου.
Εντάξει, αγάπη μου.
- Έρχεται. - Ωραία.
Κύριε Σουάβι, πώς είστε;
Μια χαρά. Εσείς;
Καλά, ευχαριστώ.
Καιρό έχουμε να σας δούμε. Όλα καλά;
Πολύ καλά. Κανένα πρόβλημα.
Δεν φεύγω από το κτήμα, έτσι κι αλλιώς.
Τι πρόβλημα να έχω;
Πώς πάνε οι ασχολίες σας;
Τα συνηθισμένα.
Μα ποιο είναι το μυστικό σας;
Κάθε φορά που σας βλέπω είστε και πιο όμορφη.
Καλοσύνη σας. Ευχαριστώ.
Τι κάνει η κόρη σας; Σας επισκέπτεται καθόλου;
Ε, ξέρετε τώρα...
Ήρθε μια φορά όταν πήρε το πτυχίο της.
Κι όταν πέθανε η μητέρα της.
Αυτό ήταν όλο κι όλο.
- Ακόμη στο Λονδίνο είναι; - Ναι.
Γιατί δεν πάτε κι εσείς; Τι κάνετε μόνος;
Εγώ;
Ο Θεός να φυλάει.
Δεν αντέχω τον Εγγλέζο σύζυγό της να λέει "Oh lovely" συνέχεια.
Σίγουρα υπερβάλλετε.
Λοιπόν, Νιχάλ, έλεγα στον Σουάβι...
για ένα γράμμα που πήρα τις προάλλες.
Από μια κοπέλα που διδάσκει κέντημα σε ένα χωριό.
Κοντολογίς, ζητά τη βοήθειά μου.
Δεν ξέρω πώς να απαντήσω και θέλω τη γνώμη σας.
Τι βοήθεια θέλει;
Το γράμμα είναι εδώ. Να σας το διαβάσω;
Φυσικά.
Εντάξει.
Για να δω...
Να 'το.
"Αγαπητέ κ. Άιντιν...
"Θέλω να σας πω...
"...ότι θαυμάζω τόσο εσάς όσο και τα άρθρα σας.
"Πάντα ανυπομονώ να διαβάσω την εβδομαδιαία στήλη σας...
"...στην τοπική εφημερίδα Φωνή της Στέπας...
"...για να αντλήσω από την τεράστια πείρα και τις γενναίες ιδέες σας.
"Εμείς οι δασκάλες της Τεχνικής Σχολής Θηλέων...
"...είμαστε περήφανες που έχουμε έναν τόσο αξιόλογο συμπολίτη."
Μπλα, μπλα, μπλα, ας τα πηδήξουμε αυτά.
Ας συνεχίσουμε από δω.
"Εμείς που διδάσκουμε εδώ...
"...θέλαμε να κτίσουμε στο φτωχό Γκαρίπ...
"...ένα σχολείο για να μαθαίνουμε τέχνες και γραφή...
"...στις γυναίκες του χωριού.
"Ο κοινοτάρχης μάς βοήθησε όσο μπορούσε.
"Αλλά, παρά τις προσπάθειές μας, τα χρήματα τελείωσαν...
"...και το κτήριο έμεινε στη μέση.
"Κάναμε αίτηση στη Νομαρχία για βοήθεια, αλλά απορρίφθηκε.
"Μείναμε μόνες κι αβοήθητες στη μέση της στέπας...
"...με τις καλές προθέσεις και τις ελπίδες μας.
"Όπως ήμασταν έτσι αποκαρδιωμένες...
"...θυμήθηκα το άρθρο σας Άνθη της Στέπας.
"Ήταν σαν να περιγράφατε εμάς τις ίδιες.
"Διαβάσαμε ξανά το άρθρο σας με δάκρυα στα μάτια.
"Δεν προσπαθώ να σας συγκινήσω.
"Να ξέρετε όμως πως δεν θα ντρεπόμουν ποτέ...
"...να προσπέσω για βοήθεια σε έναν άνθρωπο σαν κι εσάς...
"...για χάρη των άμοιρων αυτής της άνυδρης στέπας...
"...όπου καμαρώνω πως γεννήθηκα.
"Δεν θα μακρηγορήσω.
"Μαθαμε για τις γνωριμίες σας με τους εύπορους της περιοχής...
"...και τις τοπικές αρχές...
"...αλλά και τις διασυνδέσεις σας στην Ισταμπούλ...
"...γι' αυτό θελήσαμε να σας γράψουμε.
"Σας ευχαριστούμε όποια κι αν είναι η απάντηση.
"Με σεβασμό."
Λοιπόν...
Αυτό ήταν.
Δεν ξέρω.
Φαίνεται καλοπροαίρετη, αξιοπρεπής και έξυπνη.
Ιδεαλίστρια και θαρραλέα.
Αξίζει νομίζω κάποια υποστήριξη.
Τι λέτε;
Νιχάλ;
Για να είμαι ειλικρινής...
δεν μου ακούστηκε και πολύ...
Παίρνω καθημερινά τέτοια.
Μάλιστα.
Τι ακριβώς δεν σου φάνηκε εντάξει.
Μα...
δεν είναι κάπως πολυτέλεια να χτίσεις κάτι τέτοιο;
Ένα χωριουδάκι είναι στο κάτω-κάτω.
Κανονικά ο κοινοτάρχης παραχωρεί κάποιο κτήριο.
Το σουλουπώνεις λίγο και τα βγάζεις πέρα.
Οπότε μου φάνηκε υπερβολικό.
Ακόμη κι η Νομαρχία αρνήθηκε να βοηθήσει.
Οι νομαρχιακές αποφάσεις δεν φημίζονται για τη λογική τους.
Δεν ξέρω.
Εσύ, Σουάβι;
Πραγματικά, δεν ξέρω.
Αν εσύ, εγώ και κάποιοι άλλοι διακεκριμένοι πολίτες της περιοχής...
μαζευόμασταν;
Μα σου μοιάζω για "διακεκριμένος";
Το μόνο διακεκριμένο πάνω μου είναι η κοιλιά μου.
Πάντως...
η αντίδρασή σου με εξέπληξε, Νιχάλ.
Γιατί;
Γιατί...
χάρη σε σένα το ξενοδοχείο λειτουργεί σαν φιλανθρωπικό ίδρυμα.
Τι εννοείς;
Εννοώ...
πως όταν μια αθεράπευτη ευεργέτιδα...
που έχει βοηθήσει σχεδόν κάθε σχολείο της περιοχής...
απορρίπτει μια τέτοια ιδέα, αδυνατώ να καταλάβω.
Να καταλάβεις τι;
Είναι θέμα προτεραιοτήτων.
Υπάρχουν σχολεία με στέγες που στάζουν και σπασμένα τζάμια.
Παιδάκια που κάνουν μάθημα φορώντας γάντια.
Δεν είναι λογικό να έχουν προτεραιότητα;
Συγκεντρώνουμε δωρεές εδώ και χρόνια.
Αλλά ποτέ δεν έδωσες σημασία.
Δεν καταλαβαίνω την ξαφνική σου ευαισθησία.
Τέλος πάντων. Περιμένω κόσμο, πρέπει να φύγω.
Κύριε Σουάβι, θα έρθετε να με δείτε πριν φύγετε;
Φυσικά.
Οπότε δεν σας λέω αντίο.
Ξέρεις κάτι;
Όλη αυτή η φτώχια κι οι δυσκολίες είναι σαν φυσικές καταστροφές.
Κατά μία έννοια, είναι θέλημα Θεού.
Δεν μπορείς να πας κόντρα στη μοίρα.
Αλλά ο Θεός μάς έδωσε το μυαλό να τις αντιπαλεύουμε.
Αλήθεια είναι.
Όμως...
υπάρχουν άνθρωποι πλασμένοι για τέτοια πράγματα.
Καλύτερα να τα αφήσεις σ' αυτούς.
Εσύ είσαι δημιουργικός άνθρωπος. Καλλιτέχνης.
Γιατί να ασχολείσαι μ' αυτά;
Μείνε στα δικά σου.
Ήρθε ο Χαμντί χότζας, κ. Άιντιν.
- Ποιος Χαμντί; - Ο ιμάμης.
Καλώς, έφευγα έτσι κι αλλιώς.
Μείνε λίγο ακόμα.
Έχω πολλή δουλειά.
Έχει πολλή δουλειά το κτήμα.
Θα ξεπροβοδίσω τον Σουάβι. Φέρε μέσα τον Χαμντί.
Μάλιστα.
Καλωσήρθες, Χαμντί χότζα.
Καλώς σας βρήκα, κ. Άιντιν.
Δεν χρειαζόταν να βγάλεις τα παπούτσια. Δεν είναι τόσο καθαρά.
Ήταν λασπωμένα. Καλύτερα έτσι.
- Παντόφλες τότε. - Όχι, μια χαρά είμαι.
Το πάτωμα είναι πολύ κρύο.
Φατμά, φέρε ένα ζευγάρι παντόφλες. Και τσάι με κουλουράκια.
Κάθησε, Χαμντί χότζα.
Λοιπόν, σε ακούω.
Δεν ξέρω από πού να αρχίσω.
Όταν ήρθατε τις προάλλες, ήταν κάπως...
Συγγνώμη, μια στιγμή.
Είναι κάπως αποπνικτικά εδώ μέσα.
Θα ανοίξω λίγο.
Λοιπόν;
Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς να το πω.
Ήταν δύσκολο για μας. Συγγνώμη, αλλά...
δεν είχαμε κακό σκοπό.
Ο μικρός ήταν αναστατωμένος απ' αυτά που είχαν γίνει.
Μικρό παιδί είναι.
Φυσικά.
Αλλά τον ρώτησες γιατί το έκανε;
Γιατί το συμβάν...
θα μπορούσε να είχε σοβαρές συνέπειες.
Φυσικα τον ρώτησα.
Και τι είπε;
Ξέρετε...
ο μικρός στεναχωρέθηκε που ήρθε ο κλητήρας...
γι' αυτό πήγε κι έκανε αυτή τη βλακεία.
Ιδίως που είδε να δέρνουν τον πατέρα του.
Να δέρνουν;
Όταν ήρθε ο κλητήρας...
ο Ισμαήλ προσπάθησε να τον σταματήσει.
Ήταν και η αστυνομία εκεί.
Τα πράγματα βγήκαν εκτός ελέγχου.
Κατάλαβα.
Οπότε την πλήρωσε το αμάξι μας, ε;
Κατά κάποιον τρόπο. Συγγνώμη.
Τώρα όμως ο μικρός λυπάται για ό,τι έγινε.
Θέλει να έρθει να σας φιλήσει το χέρι για να τον συγχωρήσετε.
Δεν είναι ανάγκη.
Το έχει μετανιώσει.
Αλλά όπως σας είπα πάντα πληρώνουμε τα χρέη μας.
Για την ακρίβεια, έχω μαζί μου κάποια χρήματα.
Ήρθα να σας πληρώσω για το τζάμι.
Πόσο έκανε;
Δεν έχει σημασία.
Κανόνισέ το με τον Χιντάγετ. Δεν ξέρω εγώ.
Νομίζω ήταν γύρω στις 70 λίρες [25ε].
Αλλά καλύτερα μίλα με τον Χιντάγετ.
70 λίρες;
Για ένα τζάμι;
Ναι.
Και δεν είναι το γνήσιο. Αν ήταν...
Θα σου δείξει την απόδειξη ο Χιντάγετ.
Τότε...
δεν ξέρω αν έχω αρκετά μαζί μου.
Άσε να ρωτήσω τον Χιντάγετ πόσο ήταν.
Δεν πειράζει. Δεν υπάρχει βιάση.
Στο κάτω-κάτω, ένα τζάμι ήταν.
Λέτε;
Τότε, καλύτερα να μην πληρώσω σε δόσεις.
Θα τα πληρώσω όλα μαζί.
Για να μην υπάρξει μπέρδεμα.
Εμπρός;
Εσύ είσαι;
Τίποτα, απλώς να ρωτήσω πόσο έκανε το τζάμι.
Κάτι θυμάμαι που είπες για 70 λίρες.
Αλήθεια;
Δεν άκουσα καλά, μάλλον. Εντάξει.
Καλώς, δεν πειράζει.
Λάθος έκανα. 170, όχι 70.
170 λίρες;
Μα πώς;
Τόσο έκανε.
Ο Χιντάγετ θα σου δείξει την απόδειξη.
Ξέχασα να ρωτήσω αν πήρε απόδειξη.
Περίεργο.
Ένα τζάμι είναι μόνο.
Πολύ περίεργο.
Κάποιο λάθος θα έγινε, σίγουρα.
Τι είναι αυτές; Δεν έχει αντρικές;
Όχι, δεν χρησιμοποιούμε στο ξενοδοχείο.
Αυτές τις είχε η Φατμά σπίτι της.
Δεν πειράζει, μια χαρά είναι. Αρκεί να μην πατάω στο πάτωμα.
Πού να ακουμπήσω το τσάι;
Εδώ. Να πάρω αυτό.
Έλα, Χαμντί χότζα.
Ευχαριστώ.
Άκου, Χαμντί...
Έχω διάφορα σπίτια και μαγαζιά στην πόλη.
Δεν είναι μόνο δικά μου...
Είναι και της αδερφής μου, της Νεζλά.
Αν τα φρόντιζα μόνος μου...
δεν θα προλάβαινα να ασχοληθώ με το βιβλίο και τα άρθρα μου.
Καταλαβαίνεις;
Με νοίκια και αγωγές ασχολούνται ο Χιντάγετ κι οι δικηγόροι.
Συχνά δεν ξέρω καν τι κάνουν.
Και να μου πουν, ξεχνάω.
Τις προάλλες, ο μικρότερος ή μεγαλύτερος αδερφός σου...
Μεγαλύτερος.
Είπε μερικά ανάρμοστα πράγματα.
Αλλά για να τα ξεκαθαρίσουμε...
και να αφήσουμε έξω τους κλητήρες...
εγώ δεν ήξερα καν πως είσαστε νοικάρηδές μου.
Όταν δεν πληρώνεται το νοίκι οι δικηγόροι ενεργούν αυτόματα.
Καταλαβαίνεις;
Φυσικά, κ. Άιντιν. Είναι προφανές.
Έτσι πρέπει να γίνεται.
Ήσασταν πολύ υπομονετικός μαζί μας.
Αλλά από τότε που βγήκε από τη φυλακή...
ο Ισμαήλ δυσκολεύεται.
Κανείς δεν τον παίρνει στη δουλειά.
Δεν το καταλαβαίνω, αλλά έτσι γίνεται.
Γι' αυτό χρειαζόμαστε χρόνο να ορθοποδίσουμε.
Αν, λοιπόν, επεμβαίνατε...
για να σταματήσετε την έξωση...
Θα τα τακτοποιήσουμε όλα μόλις μπορέσουμε.
Δεν θέλουμε να χάσουμε το σπίτι.
Σ' αυτό το σπίτι μεγάλωσα.
Αν μας δίνατε λίγο χρόνο...
Τι να πω;
Σε καταλαβαίνω, αλλά...
πρέπει να το συζητήσεις με τον Χιντάγετ.
Εγώ δεν ξέρω απ' αυτά.
Του μίλησες;
- Όχι. - Μίλα του.
Εννοώ...
υπάρχει ο Χιντάγετ κι οι δικηγόροι. Αυτούς να δεις.
Αυτοί ξέρουν.
Μην έρχεσαι σε μένα.
Δεν θέλω να σε συμβουλέψω λάθος.
"Σε μια χώρα με 90% μουσουλμανικό πληθυσμό...
"...ο λαός αξίζει ιερείς...
"...καλλιεργημένους, περιποιημένους...
"...που να εμπνέουν εμπιστοσύνη.
"Το εβδομαδιαίο κήρυγμα των ιμάμηδων...
"...βασισμένο στα ιερά μας κείμενα...
"...θα ακουγόταν με ευχαρίστηση και θαυμασμό...
"...και θα ενέπνεε τους πιστούς.
"Το Ισλάμ είναι θρησκεία πολιτισμού και υψηλής καλλιέργειας."
Πώς σου φαίνεται;
Καλό.
Δεν παραείναι σκληρό, ε;
Όχι.
Δημιουργεί παρανοήσεις;
Όχι.
Δεν μιλάς για τη θρησκεία καθ' εαυτή.
Μιλάς για τις πράξεις όσων την εφαρμόζουν.
Και λέω πως το Ισλάμ είναι θρησκεία υψηλής καλλιέργειας.
Φυσικά.
Δεν με πολυνοιάζουν αυτά.
Αλλά είναι λεπτό ζήτημα.
Ο τύπος μ' ενοχλεί τόσο που δεν μπορώ να σταματήσω να γράφω.
Κατάφερε να γίνει θέμα ολόκληρου άρθρου...
με την τσαπατσουλιά, την κουτοπονηριά και τις υπεκφυγές του.
Ξέρεις...
Κάποτε έπαιξα έναν ιμάμη και πήρα καλές κριτικές.
Τώρα τον βλέπω και σκέφτομαι πως δεν ήμουν και τόσο καλός.
Μου διέφυγαν πολλές λεπτομέρειες.
Το είδες αυτό το έργο;
Συγγνώμη; Ποιο έργο;
Που έπαιζα έναν ιμάμη.
"Πληγωμένα πουλιά".
Δεν θυμάμαι.
Μπαίνει τρέχοντας στην πρώτη πράξη, ψάχνοντας για τουαλέτα.
Πρέπει να ήταν όταν ήμουν στο εξωτερικό.
Μπαίνει φωνάζοντας: "Πού είναι το μέρος;"
- Όχι. Κωμωδία ήταν; - Ναι.
- Κι ύστερα... - Δεν θυμάμαι.
Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Να μην αντιστέκεσαι στο κακό...
Τι σημαίνει αυτό για σένα;
Τι;
Να μην αντιστέκεσαι στο κακό. Τι νομίζεις πως σημαίνει;
Να μην αντιστέκεσαι στο κακό;
Πώς το καταλαβαίνεις;
Ξέρεις...
Σου επιτίθενται κλέφτες και δεν αντιστέκεσαι.
Αυτό είναι, υποθέτω.
Δεν θέλω παράδειγμα, αλλά λογικό ορισμό.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει λογική σ' αυτό.
Έναν λογικό ορισμό του να μην αντιστέκεσαι στο κακό.
Το να μην αντιστέκεσαι στο κακό είναι...
να μένεις απαθής απέναντι σε πράξεις...
που θεωρούνται ηθικά καταδικαστέες.
Πώς σου φαίνεται;
Δηλαδή, αν κάναμε...
την ιδέα της μη αντίστασης στο κακό...
βάση της συμπεριφοράς μας...
τι θα ήταν η ζωή μας;
Τι θα ήταν;
Πώς θα ήταν;
Θα βασιλεύαν οι κλέφτες, οι δολοφόνοι κι οι ψυχοπαθείς.
Θα επικρατούσε χάος παντού.
- Τι θα έμενε τότε; - Τι θα έμενε;
Θύματα και τρελάδικα. Πού να ξέρω;
Μπορεί να έχεις δίκιο.
Αλλά εσύ κοιτάς πάντα να ξεγλιστρήσεις.
Από τι να ξεγλιστρήσω;
Ίσως θα έπρεπε να το σκεφτείς λίγο.
Πάντα βιαστικά απαντάς.
Μα είναι απλό.
Όταν κάποιος σου κάνει κακό, να μην αντιστέκεσαι.
Τι άλλο;
Έχω την εντύπωση...
πως όταν πολεμάμε το κακό, αυταπατώμαστε.
Κρύβουμε όσες πλευρές του δεν μας βολεύουν.
Δηλαδή;
Φατμά, το μέλι έχει παγώσει. Δεν έχει άλλο;
- Θα κοιτάξω. - Αν όχι, βάλ' το σε ζεστό νερό.
Αντί να αντιστεκόμαστε, γιατί δεν κάνουμε το ακριβώς αντίθετο;
Δεν θες, ας πούμε, να σου κλέψουν έναν πίνακα;
Δώσ' τον μόνος σου στον κλέφτη.
Ίσως είναι καλύτερα έτσι.
Θέλω, δηλαδή, να παντρευτώ μία...
γιατί ο μπαμπάς της είναι πλούσιος.
Για να αποτρέψει το σχέδιό μου, πρέπει να πέσει στην αγκαλιά μου;
Αλλά ίσως έτσι ένιωθες ντροπή, το μετάνιωνες...
και παραδεχόσουν το σφάλμα σου.
Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση;
Μα αυτό είναι παράλογο!
Να επιτρέψουμε τους φόνους μη τυχόν μετανιώσει ο φονιάς;
Ούτε στα σίριαλ δεν βλέπεις τέτοιες ανοησίες.
Δεν με νοιάζει τι λες. Έχω τη δική μου γνώμη.
Δεν βλέπω τον λόγο να αντισταθώ σε μια πράξη εναντίον μου.
Θέλει κάποιος να με σκοτώσει; Ορίστε!
Η αντίστασή μου...
δεν θα έκανε τον φονιά καλύτερο άνθρωπο.
Μα αν αμυνθείς, μπορεί να γλιτώσεις τη ζωή σου.
Δεν θα άξιζε τον κόπο;
Δεν είμαι και τόσο σίγουρη.
Ας σταματήσουμε τη συζήτηση. Με έπιασε κατάθλιψη.
Εσύ τι νομίζεις, Νιχάλ;
Δεν καταλαβαίνω ποιο ακριβώς είναι το θέμα.
Από πού πηγάζει αυτή η ανάγκη;
Γιατί νιώθεις έτσι;
Δεν είναι ανάγκη, απλώς μια ιδέα.
Θέλει να διευκολύνει το κακό.
Έτσι θες να σταματήσεις το κακό στον κόσμο;
Ή θες έτσι να βρεις προσωπική γαλήνη;
Θέλει να βοηθήσει τους κακούς να κάνουν τη δουλειά τους.
Απλώς λέω πως θα έπρεπε να δίνουμε σε όσους κάνουν κακό...
μια ευκαιρία να μετανιώσουν.
Μια ευκαιρία για τους κακούς! Τέλεια!
Μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις.
Έτσι το κατάλαβα, γλυκιά μου.
Πώς τα κατάφερες, γλυκέ μου;
Λέει πως οι κακοί θα μετανιώσουν, αν τους βοηθήσουμε.
- Όχι. - Αυτό κατάλαβα.
Πώς γίνεται να κατάλαβες αυτό;
Εσύ πώς το κατάλαβες;
Είναι ξεκάθαρο τι λέει.
Αν κάποιος - κλέφτης, κλπ - θέλει να με βλάψει...
δεν αντιστέκομαι και μ' αυτό τον τρόπο...
αφυπνίζω τη συνείδησή του.
Σταματήστε! Τι σας έπιασε και τις δυο σήμερα;
Άκου, να βοηθήσουμε τους κακούς!
Ποιος είπε κάτι τέτοιο;
Έτσι σκοπεύετε να σταματήσετε το κακό;
Προσπαθείς να μας προκαλέσεις;
Λέω αυτό που κατάλαβα. Λάθος κάνω;
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις.
Λέει πως αν κάποιος μάς κάνει κακό...
με τη μη αντίσταση μπορεί να μετανιώσει και να σταματήσει.
Είναι δυνατό κάτι τέτοιο;
Δεν είναι εκεί το θέμα.
Λέω ότι μπορεί κανείς να προσπαθήσει.
Οι Εβραίοι να πηγαίναν μόνοι τους στα στρατόπεδα...
για να μην κουραστεί ο Χίτλερ.
"Να που ήρθαν, γιατί να τους καθαρίσω;" θα έλεγε.
- Πλάκα κάνεις; - Όχι. Έτσι το καταλαβαίνω.
Να βοηθάμε τους κακούς για να σταματήσουμε το κακό!
Δεν έχω ξανακούσει τέτοια βλακεία!
Ή εγώ παρανόησα...
ή εσύ δεν το εξηγείς σωστά.
Κύριε Άιντιν...
Ξανάρθανε.
- Ποιοι; - Ο Χαμντί.
- Ποιος Χαμντί; Ο χότζας; - Ναι.
- Είναι εδώ; - Ναι, επάνω.
Γιατί; Αφού ήρθε τις προάλλες.
Δεν ξέρω. Δεν λέει.
Φέρεται πολύ μυστήρια.
Όχι τώρα αυτός!
Του είπες πως είμαι εδώ;
Όχι, φυσικά. Είπα θα πάω να δω.
Αν θέλει να αφήσει κάτι, πάρ' το εσύ.
Ήρθε και χθες. Δεν άφησε τίποτα.
- Και χθες; - Ναι.
Γιατί δεν μου το 'πες;
Μιλήσαμε. Ήσασταν ξαπλωμένος.
Μου είπατε να πω πως λείπατε.
Ναι, ε;
- Είναι και ο μικρός. Ποιος μικρός;
Αυτός με το τζάμι.
- Ήταν και χθες. - Μου μυρίζουν φασαρίες.
Γιατί δεν του μιλάς; Ήρθαν τόσο δρόμο.
Τι το φοβερό;
Τίποτα. Δεν είναι αυτό, καλή μου.
Μου τη δίνει στα νεύρα. Όλο μίρλα και μισόλογα.
Μα δεν είναι σωστό να τους διώξουμε.
Καλά. Πες τους να έρθουν.
Για να δούμε τι θέλει.
Θα το κάνω με τον τρόπο σου να δούμε αν κατάλαβα.
Θα έρθει...
κι εγώ θα λέω ναι σε ό,τι ζητήσει.
- Μα δεν σου έχει κάνει κακό. - Μπορεί να μου κάνει.
Για όποιο λόγο να ήρθε, δεν θα χάσω την ψυχραιμία μου.
Για να δούμε...
- Λες να κρατάει μαχαίρι; - Ποιος ξέρει;
Πέρασε, Χαμντί χότζα. Καλώς ήρθες.
Καλωσορίσατε, κ. Χαμντί.
Καλώς σας βρήκα.
Συγγνώμη που σας ενοχλούμε.
Μα δεν μας ενοχλείτε.
Θέλετε να φάτε κάτι μαζί μας;
Σας ευχαριστώ, δεν πεινάμε.
Μα καθήστε. Φατμά, φέρε τσάι.
Και γλυκά για το παιδί.
Η χαράδρα είναι μες στη λάσπη.
Συγγνώμη, αλλά είμαστε λασπωμένοι.
Γιατί πήγατε στη χαράδρα;
- Από πού ήρθατε; - Κόψαμε δρόμο.
Είδα δυο από μακριά. Εσείς ήσασταν;
- Μάλλον. - Ναι. ε;
Ήρθατε με τα πόδια απ' την πόλη;
Ναι. Γιατί;
Είναι πολύς δρόμος.
Ναι, είναι μακριά.
Πράγματι.
Και την άλλη φορά περπατώντας ήρθατε;
Εννοώ χθες.
Ναι.
Θεούλη μου!
Γιατί δεν το είπες;
Θα σας γύριζε ο Χιντάγετ με το αμάξι.
Στεναχωρήθηκα τώρα.
Μα μη στεναχωριέστε.
Για μας είναι σαν γυμναστική.
Άιντιν, πες τους να καθήσουν.
Φατμά, φέρε εκεί το τσάι μου.
Παρακαλώ, καθήστε.
Δεν έχεις ούτε μηχανάκι;
Θα πάρω, άμα φτιάξουν λίγο τα πράματα.
- Θα ήταν πολύ καλό. - Μακάρι.
Ευτυχώς το σπίτι είναι δίπλα στο τζαμί.
Αλλιώς πέντε πηγαινέλα τη μέρα θα ήταν δύσκολα.
Ο Θεός να σας έχει καλά.
Γιος σας είναι;
- Σας μοιάζει. - Όχι.
Ανιψιός μου. Του αδερφού μου.
Εγώ δεν έχω παιδιά.
Δύσκολα τα βγάζω πέρα, πώς να παντρευτώ;
Το 'χει η μοίρα μου.
Θα έρθει η σειρά σου. Νέος είσαι ακόμα.
Τον Ιλιάς τον έχω σαν γιο μου.
Φυσικά. Τι τάξη πας, Ιλιάς;
Μίλα, αγόρι μου. Τι τάξη;
Πέμπτη.
Κύριε Άιντιν...
Πάω στη Βιομηχανική Ζώνη.
- Για ποιο λόγο; - Να φτιάξω το τζάμι.
Είναι επείγον;
Όχι. Αλλά κι η μηχανή κάνει έναν θόρυβο.
- Τι θόρυβο; - Ένα ζζζζζζ.
Μπορεί να είναι οι κύλινδροι. Δεν θέλω να κάψω τη μηχανή.
Εντάξει, πήγαινε.
Όπως σας είπα...
μετά το συμβάν ο μικρός ένιωθε πολύ άσχημα.
- Ποιο συμβάν; - Την πέτρα που πέταξε.
Αυτό πάει, τελείωσε.
Ο μικρός νιώθει τόσο άσχημα...
που από τότε όλο στεναχωρημένος είναι.
Η συγγνώμη δεν είναι εύκολη.
Και η μετάνοια είναι θέμα ωριμότητας.
Αλλά εφ' όσον υπάρχει δυσφορία...
δεν μπορεί να ησυχάσει κανείς.
Ο Προφήτης μας είπε...
"Η μετάνοια είναι η αληθινή μεταμέλεια."
Αν κάποιος σε πείθει ότι λυπάται για τις πράξεις του...
δεν μπορείς παρά να τον συγχωρήσεις.
Έτσι είναι.
Κι ο Ιλιάς είναι τόσο έξυπνο και χρυσόκαρδο παιδί...
που, αν και μικρός, με άκουσε τι του είπα.
Το σκέφτηκε και συμφώνησε.
Γι' αυτό ήθελε να έρθει σήμερα...
να σας φιλήσει το χέρι.
"Αυτό είναι το σωστό, αγόρι μου," του είπα.
"Δείξε ότι μετάνιωσες κι ο κ. Άιντιν θα σε συγχωρέσει."
Σωστά;
Δεν είναι ανάγκη. Πραγματικά δεν πειράζει.
Φυσικά και είναι ανάγκη.
Πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της πράξης του.
Αλλιώς είναι επικίνδυνο.
Δεν έχω δίκιο, Ιλιάς;
Δεν μ' αρέσει να μου φιλάν το χέρι.
Ούτε ο πατέρας μου το επέτρεπε.
Παλεύαμε για να του φιλήσουμε το χέρι. Ε, Νάζλα;
Μα δεν θα ησυχάσει έτσι.
Ε, καλέ μου;
Έλα, γιε μου, φίλα το χέρι του κ. Άιντιν.
Δεν είπαμε ότι έτσι θα γίνει για να μην το πούμε στον μπαμπά;
Μη με ντροπιάζεις μπροστά σε όλους.
Έλα, γιε μου. Φίλα το χέρι του κ. Άιντιν.
Καλά, τότε.
Άντε, περιμένει ο κ. Άιντιν.
Μην τραβάς. Χαλαρά.
Τώρα τράβα!
Άσ' το να ξεκουραστεί λίγο.
Μην πας πολύ κοντά.
Γουασάμπι.
Θεέ μου! Σου φέρνει δάκρυα! [Αγγλ.]
Και στην Ιαπωνία μας αρέσουν τα καφτερά.
Δεν τρώτε τέτοια στην Ιαπωνία.
Όταν ήμουν παιδί δεν μου άρεσε.
Τώρα τρελαίνομαι για γουασάμπι!
Κάνει παγωνιά.
Έχω ξυλιάσει.
Τι κάνεις;
Τίποτα σπουδαίο.
Πού είναι ο Άιντιν;
Δεν έχω ιδέα.
Θα πήγε στην πόλη. Δεν είναι στο δωμάτιό του;
Όχι.
Θα βάλω κι άλλον καφέ; Θες;
Καφέ. Θέλεις;
Ναι, θα έπινα έναν.
Δεν ξέρω τι να κάνω με την καινούργια βοηθό.
Έβαλε τα αγαπημένα μου ποτήρια στο πλυντήριο.
Δύο σπάσανε.
Το ξέρω. Μου το είπε.
Προφανώς, παραήταν λεπτά για το πλυντήριο.
Λέω να τα κρατήσω απ' τον μισθό της να της γίνει μάθημα.
Αυτό παραείναι. Ξέχασέ το.
Δεν υπερβάλλω. Ορισμένα πράγματα έχουν προσωπική αξία.
Τα αγόρασα στην Ισταμπούλ. Δεν τα βρίσκεις πια.
Το ξέρω, αλλά δεν παύουν να είναι ποτήρια.
Ίσως έχεις δίκιο. Δεν ξέρω.
Όχι, εσύ έχεις δίκιο.
Ξέρω πως έχω πολλά νεύρα τον τελευταίο καιρό.
Είναι επειδή ανησυχώ.
Για τι πράγμα;
Γυρίζουν πολλά στο κεφάλι μου.
Ο πρώην μου έχει γίνει αλκοολικός.
- Ο Νεζντέτ; - Ναι.
Μα πάντα έπινε πολύ.
Πράγματι, αλλά...
το παρακάνει από τότε που χωρίσαμε.
Με το που ξυπνάει, αρχίζει να πίνει.
Εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Το ξέρω...
αλλά μερικές φορές...
νιώθω ότι κανέναν μας δεν ωφέλησε ο χωρισμός.
Αυτός σ' αυτή την κατάσταση κι εγώ εδώ στη μιζέρια μου.
- Αλήθεια το λες αυτό; - Κατά κάποιον τρόπο...
Ίσως απλώς προσπαθώ να καταλάβω τι πήγε στραβά.
Τι έκανα και καταλήξαμε έτσι.
Μα αν τόσα χρόνια δεν έχεις βγάλει συμπέρασμα...
μπορεί να μην είναι δικό σου το φταίξιμο.
Δεν συμφωνείς;
Να μπω κι εγώ στην ουρά με όλους αυτούς...
που πιστεύουν ότι όλα τα κακά έρχονται απ' τους άλλους;
Όχι.
Και πάλι όμως γιατί να ήταν δικό σου το λάθος;
Αυτό λέω.
Γιατί το δεν το βλέπεις έτσι;
Γιατί δεν έχει νόημα.
Ένας λογικός άνθρωπος πρέπει να βλέπει τις δικές του ευθύνες.
Δεν βλάφτει να κάνουμε τα στραβά μάτια πότε-πότε.
Αλλά πάλι...
Πού πιστεύεις πως έφταιξες;
Δεν ξέρω...
Απλώς το λέω σαν παράδειγμα.
Αν είχα παραβλέψει λίγο όσα μου έκανε ο Νεζντέτ...
αν δεν είχα εναντιωθεί...
αν δεν τον είχα χωρίσει, λέμε.
Αν τον είχα κάνει να δει την κακή του πλευρά...
Δεν ξέρω.
Αναρωτιέμαι τι θα είχε γίνει αν είχα πράξει διαφορετικά.
Εννοείς, αν δεν είχες εναντιωθεί σε όλα όσα σου έκανε...
θα είχε νιώσει ντροπή τελικά;
Ναι.
Ακριβώς. Σωστά το έθεσες.
Ξέρω πως ακούγεται παράλογο, αλλά έτσι είναι.
Συγγνώμη, αλλά δυσκολεύομαι να το πιστέψω.
Οι άνθρωποι δύσκολα αλλάζουν μετά από κάποια ηλικία.
Αντιθέτως, τα κακά τους χούγια παγιώνονται.
Οπότε το να σιωπάς μπροστά στο κακό...
απλώς κάνει τον άλλο να νιώθει δικαιωμένος.
Νομίζω κι εκείνος έχει μετανιώσει.
Γι' αυτό το λέω.
Το νιώθω.
Αν μπορούσε να βρει μια πρόφαση θα ερχόταν τρέχοντας.
Αν ζούσα κάπου αλλού, σίγουρα θα το έκανε.
Αλλά μετά από όσα έγιναν...
φοβάται κάπως τον Άιντιν.
Ξέρεις τι σκέφτομαι μερικές φορές;
Να πάω να του ζητήσω να με συγχωρήσει.
Του Νεζντέτ;
Ναι.
Μα δεν έκανες τίποτα κακό;
Ακριβώς.
Αυτή είναι η ομορφιά του πράγματος.
Να κάνεις τον άλλο να ντραπεί πραγματικά.
Και μ' αυτό τον τρόπο ίσως του βγάλεις τον καλό του εαυτό.
Μήπως βλέπεις πολλά σίριαλ τώρα τελευταία;
Τι εννοείς;
Μόνο εκεί γίνονται αυτά.
Δεν έχω τίποτα να πω.
Δική σου η απόφαση.
Νομίζω πως είναι εντελώς παράλογο...
μα αν αυτό θες, κανείς δεν θα σε σταματήσει.
Κάνε ό,τι θες.
Εσύ άλλωστε θα υποστείς τις συνέπειες.
Μη το ξεχνάς.
Έτσι το βλέπω.
Αυτά τα διφορούμενα. σαρκαστικά λογάκια...
τα κυνικά χείλια...
Τώρα συνειδητοποιώ πόσο τα σιχαίνομαι, πόσο τα μισώ.
Νεζλά, το παρατραβάς. Σε παρακαλώ.
Ο αληθινός λόγος που θα του ζητούσα συγχώρεση...
θα 'ταν για να ξεφύγω από εσάς κι απ' όλα αυτά.
Μου είναι ξεκάθαρο τώρα.
Κανείς δεν θα με σταματήσει; Φυσικά και όχι.
Δεν χρειάζομαι την άδεια κανενός.
Είναι σπίτι του πατέρα μου.
Θα μείνω ή θα φύγω όποτε θέλω.
Άλλωστε...
μου έχει ήδη κοστίσει ακριβά να σας λέω την αλήθεια κατάμουτρα.
Και μάλλον είμαι η μόνη.
Αυτός δεν είναι ο...
ο Ομάρ Σαρίφ;
Τι;
Η φωτογραφία.
Ναι. Γύρισε μια ταινία εδώ.
Στο ξενοδοχείο;
Όχι, στην περιοχή.
Είναι πολύ απλός άνθρωπος.
Έβγαινε φωτογραφία με όλους.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δεν θα το περίμενες από έναν τέτοιο σταρ.
Αλλά αυτός είναι αλλιώς.
Ποια ταινία ήταν;
Δεν θυμάμαι. Μη σου πω ψέματα.
Γεια σας.
Ποια ταινία γύρισε ο Ομάρ Σαρίφ εδώ;
- Τον "Κύριο Ιμπραήμ". - Α, μάλιστα.
Την έχω ακουστά. Πού ακριβώς γυρίστηκε;
Στο Ιστάρ και σε διάφορα άλλα μέρη.
Στο Ιστάρ;
Ενδιαφέρον.
Για να δω πού είναι.
Πού είναι όλοι;
Η κ. Νιχάλ και η κ. Νεζλά; Εδώ ήταν πριν λίγο.
Τι έκαναν;
Μιλούσαν.
Εδώ, στο λόμπι.
Ναι, ε;
Βγήκα λίγο έξω κι όταν γύρισα είχαν φύγει.
Μιλούσαν κανονικά;
Τι εννοείτε "κανονικά";
Τέλος πάντων.
- Θέλετε τσάι; - Ωραία θα ήταν.
Κάνεις λίγο τσάι;
Το Ιστάρ είναι πολύ κοντά. Απέναντι απ' το Ακόι.
Όχι, το βρήκα. Είναι 20 χλμ.
Μπράβο! Τα ξέρετε καλύτερα κι από μας.
Όχι.
Με τι ασχολείστε;
Εννοώ τι δουλειά. Είστε ξεναγός;
Όχι, όχι.
Εξερευνώ.
Δεν είναι δύσκολο με τη μηχανή τον χειμώνα;
Όσο πιο δύσκολο είναι τόσο πιο πολύ μας αρέσει.
"Σας" αρέσει;
Στους μοτοσικλετιστές.
Κατάλαβα.
Έκανα κι εγώ κάτι παρόμοιο ως φοιτητής.
Σοβαρά;
Γυρίσαμε με φίλους την Ευρώπη με οτοστόπ.
Άμα δεν μας έπαιρνε κανείς, συνεχίζαμε με τρένο.
Ωραίες εποχές!
Κοιμόμασταν όπου βρίσκαμε.
Ο κόσμος μάς ανήκε.
Λες κι η ζωή δεν θα τέλειωνε ποτέ.
Γεμάτοι νιάτα κι ενέργεια.
Δεν θα με πολυβόλευε το οτοστόπ.
Θέλω να είμαι περισσότερο αυτόνομος.
Να έχω πάντα μαζί μου ό,τι χρειάζομαι.
Γι' αυτό προτιμώ τη μηχανή.
Και μένετε σε ξενοδοχεία τα βράδια;
Έχω σκηνή αλλά δεν ήθελα να τη στήσω εδώ.
Εδώ είναι κάπως σαν σπηλιά.
Σαν να είσαι σε σκηνή κοντά στη φύση.
Ήθελα άλλωστε να γράψω κάποια πράγματα.
Ναι; Τι γράφετε;
Ό,τι βλέπω.
Σαν ταξιδιωτικό ημερολόγιο;
Κρατάω και σημειώσεις.
Δοκίμια, ας πούμε.
Θα βγουν σε βιβλίο σύντομα.
Αλήθεια; Πολύ ωραία.
Γράφω κι εγώ βιβλίο.
Ναι;
Ογκώδες και πολύ σοβαρό.
Την Ιστορία του Τουρκικού Θεάτρου.
Δεν υπάρχει σοβαρή μελέτη επί του θέματος.
Δυστυχώς.
Οπότε κάνω έρευνα και διαβάζω πολύ.
Παλιά αρχεία, άρθρα, βιβλία κι ό,τι άλλο.
Σχεδόν έχω τελειώσει. Μένει το γράψιμο.
- "Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός". - Σωστά.
- Ήσασταν ηθοποιός, νομίζω. - Ναι.
Εξ ου και το θέμα λοιπόν.
Ακριβώς.
Προτιμώ τον όρο "καλλιτέχνης του θεάτρου".
Η ηθοποιία έχει πέσει σε ανυποληψία τελευταία.
Ήμουν 25 χρόνια στη σκηνή.
Και περηφανεύομαι ότι δεν έπαιξα ποτέ σε σίριαλ.
Παρά κάποιες πολύ δελεαστικές προτάσεις.
Θυμάμαι κάτι που μου είπε ο Ομάρ Σαρίφ.
Όταν έμαθε πως ήμουν στο θέατρο.
Με κοίταξε μ' εκείνο το βλέμμα και είπε...
"Η ηθοποιία έχει να κάνει με την ειλικρίνεια."
Κι έτσι είναι.
Φοβερό!
- Α, δεν σας είπα, πήραμε άλογο. - Αλήθεια;
Μπορώ να το καβαλήσω;
Όχι ακόμη. Πρέπει να ηρεμήσει μερικές μέρες.
Πόσο θα μείνετε;
- Εδώ; - Ναι.
Δεν ξέρω.
Δεν έχω αποφασίσει ακόμα.
Ζω μέρα με τη μέρα.
Δεν προγραμματίζω.
Αλλιώς το ταξίδι χάνει τη σημασία του.
Χάνεται η αίσθηση της περιπέτειας.
Πώς να το θέσω;
Όπως μια καλοσχεδιασμένη ζωή παύει να είναι αληθινή.
Κάποιος είπε:
"Όσο τη σχεδίαζες, η ζωή γλίστρησε μέσα από τα χέρια σου."
Μεγάλη αλήθεια.
Δεν θα πήγαινες για ψώνια με τη Φατμά;
Της είπα να πάει μόνη της. Δεν είχα όρεξη.
Τέλειωσες το βιβλίο που σου έδωσα;
Εδώ και μέρες.
Και;
Πώς σου φάνηκε;
Αξίζει να μεταφραστεί;
Δεν νομίζω ν' αξίζει τον κόπο.
Αν δεν σε διακόπτω, μπορώ να ρωτήσω κάτι;
Φυσικά. Αλλά όχι περί... μη αντίστασης στο κακό, ε;
Έπεσα σε φλέβα.
Πρέπει να το τελειώσω και να το στείλω.
Κρίνοντας απ' το ύφος σου, θα πρόκειται για φλέβα χρυσού.
Όχι ακριβώς.
Συνεχίζω το προηγούμενο άρθρο. Προκάλεσε πολύ ενδιαφέρον.
- Αλήθεια; - Ναι.
Έτσι είπε ο Βέμπι.
Είπε ότι η εφημερίδα δέχτηκε υπαινικτικά τηλεφωνήματα.
Τον ξέρεις τον Βέμπι.
Του αρέσει να υπερβάλλει...
για να φαίνεται ότι η εφημερίδα του έχει επιρροή.
Μα δεν έκανες πολεμική στο άρθρο σου.
Συμφωνώ, αλλά...
από την άλλη, δεν ξέρεις καμιά φορά.
Γιατί ανακατεύεσαι με τέτοια πράγματα;
Καλλιτέχνης είσαι. Γράψε γι' αυτά που ξέρεις.
Αλλά, Νεζλά μου, συχνά δεν διαλέγεις τι θα γράψεις.
Κατά μία έννοια, το θέμα διαλέγει εσένα.
Ο καθένας έχει δικαίωμα να γράψει ό,τι θέλει.
Αλλά μετά θα θερίσει ό,τι έσπειρε.
Δηλαδή;
Δηλαδή, υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα...
σε έναν ειδικό που αφιερώνει τη ζωή του...
κι έναν ερασιτέχνη.
Μα δεν βλέπεις μερικές φορές πιο καθαρά κοιτώντας απ' έξω;
Όχι σ' αυτή την περίπτωση.
Ποια περίπτωση;
Να στο πω αλλιώς: Τις προάλλες...
διάβασα προσεκτικά το άρθρο που μου έδωσες.
Μετά δεν κρατήθηκα και διάβασα κάποια προηγούμενα.
Μάλλον δεν τα είχα προσέξει πριν...
αλλά τα ένιωσα διαφορετικά αυτή τη φορά.
Με ποια έννοια;
Δεν ξέρω.
Τα έχει διαβάσει η Νιχάλ;
Δεν νομίζω.
Δεν πολυενδιαφέρεται για τα άρθρα μου.
Δεν θα έπρεπε μια γυναίκα να διαβάζει τι γράφει ο άντρας της;
Δεν ξέρω. Θα έπρεπε;
Μπορεί να τα διαβάζει κρυφά.
Πιθανότατα.
Είναι εξπέρ στη σιωπηρή κριτική.
Έτσι κι αλλιώς, δεν θα ήταν αντικειμενικός κριτής.
Τέλος πάντων.
- Λοιπόν; - Για να είμαι ειλικρινής...
εγώ δεν θα είχα το θάρρος.
Ποιο θάρρος;
Εννοώ...
να παραδίδω μαθήματα για πράγματα που δεν καλογνωρίζω.
Να παραδίδω μαθήματα;!
Σου φάνηκαν χειρότερα απ' όσο νόμιζα.
Όχι. Δεν λέω πως είναι κακά...
Άλλο λέω.
Άλλο;
Τι δηλαδή;
Εννοώ, είναι...
Ανερμάτιστα; Άψυχα;
Δυσκολεύομαι να βρω τη σωστή λέξη.
Ανώδυνα.
Αυτό εννοείς;
Δεν ξέρω. Μπορεί.
Στάζει μέλι το στόμα σου σήμερα.
Προσπαθώ να βλέπω τα πράγματα όπως είναι.
Μπράβο, τότε. Τι άλλο να πω;
Αν θέλεις, σταματάω.
Πολύ αργά. Το τζίνι βγήκε απ' το μπουκάλι.
Όταν ρωτάς τη γνώμη κάποιου...
πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς και την απάντηση.
Τι να πω; Δίκιο έχεις.
Παλιά, σε θαυμάζαμε.
Πιστεύαμε...
ότι θα έκανες σπουδαία πράγματα, θα γινόσουν διάσημος ίσως.
Αλλά δεν συνέβη κάτι τέτοιο.
Οι ελπίδες σας αποδείχτηκαν φρούδες.
Συγγνώμη που σας απογοήτευσα.
Προφανώς το λάθος δεν είναι δικό σου.
Εμείς είχαμε βάλει πολύ ψηλά τον πήχυ.
Ωραία! Τώρα ησύχασα.
Και τα "Άνθη της Στέπας";
Πώς σου φάνηκε;
Για να πω την αλήθεια...
αυτό ακριβώς μου γέννησε αυτές τις σκέψεις.
Ναι, ε; Για ποιο λόγο;
Πώς να το πω; Όλος αυτός ο γλυκερός ρομαντισμός.
Αυτή η αφελής, καθόλου πειστική αυθυποβολή...
εκ του ασφαλούς...
Σαν ο συγγραφέας...
να προσπαθεί να παραβιάσει ανοιχτές θύρες...
για να ικανοποιήσει την αυταρέσκειά του.
Σε κάποια σημεία το λυρικό του ένδυμα...
το κάνει να ζέχνει συναισθηματισμό.
Σ' ενόχλησε πολύ λοιπόν.
Ομολογώ πως δεν μ' αρέσει αυτό το στυλ.
Αν έχεις δίκιο, θα πρέπει να παρατήσω το γράψιμο.
Όχι, καλέ μου. Απλώς αυτή είναι η γνώμη μου.
Ευτυχώς δεν συμφωνούν όλοι μαζί σου.
Φυσικά και όχι.
Ποιους εννοείς;
Είσαι περίεργη βλέπω.
Όχι. Απλώς επειδή το ανέφερες.
- Δεν σε πρόσβαλα, ε; - Καθόλου.
Είσαι σίγουρος;
Ίσως λίγο.
Ένας συγγραφέας είναι ευαίσθητος όσον αφορά το έργο του.
Αλλά μην ανησυχείς - θα το αντέξω.
Αλλά η κριτική σου δεν είναι ούτε σαφής ούτε εποικοδομητική.
Σαν οι παρατηρήσεις σου να κρύβουν κάτι άλλο.
Αυτό είναι που μ' ενοχλεί.
Σκέφτομαι μήπως το πρόβλημά σου είμαι εγώ κι όχι τα άρθρα μου.
Αυτό είναι παράλογο.
Είναι όμως αλήθεια.
Είναι γεγονός πως έχουμε πολλές διαφορές.
Πρέπει να το παραδεχτούμε.
Βλέπουμε τα πράγματα, τη ζωή, πολύ διαφορετικά.
Αυτό είναι μάλλον φυσικό.
Όσο μεγαλώνουμε, γινόμαστε πιο ιδιότροποι και άκαμπτοι.
Στο φινάλε, μοιάζει φυσικό να μη σου αρέσουν.
Ίσως πρέπει να είναι έτσι.
Ίσως θα έπρεπε να μ' ευχαριστεί αυτό.
Καταλαβαίνεις;
Τέλος πάντων...
Δεν θέλω να το αναλύσουμε άλλο.
Είναι απίστευτο πώς βγαίνεις πάντα από πάνω.
Βρίσκεις πάντα τον τρόπο να βγαίνεις δικαιωμένος.
Ας μη το συνεχίσουμε.
Κάτι ήθελες να με ρωτήσεις όταν ήρθες.
Σε ρώτησα.
Όχι. Τι άλλο ήθελες να ρωτήσεις;
Το θέμα του άρθρου που γράφεις.
Δεν ήταν αυτό.
Αυτό ήταν.
Εντάξει. Θρησκεία, ηθική, κλπ. Τίποτα που να σε ενδιαφέρει.
Κατάλαβα.
Βρήκες το εξιλαστήριο θύμα σου και δεν πρόκειται να τ' αφήσεις.
Σταμάτα να τα βάζεις με τον φουκαρά.
Αρχίζω να χάνω την υπομονή μου!
Τι σχέση έχει αυτό;
Εσύ τι σχέση έχεις με θρησκεία, πίστη και πνευματικότητα;
Έχεις πατήσει ποτέ το πόδι σου σε τζαμί;
Έχεις ποτέ προσευχηθεί και μιλάς γι' αυτό;
Πρέπει να πάω σε τζαμί για να μιλήσω για θρησκεία;
Αυτό κι αν είναι τρελό!
Λες συνέχεια ότι βρωμάνε τα πόδια του. Εσένα τι σε νοιάζει;
Περπάτησε 10 χλμ μέσα στο κρύο.
Τι έπρεπε να τα κάνει τα πόδια του όταν ήρθε;
Τι ακριβώς προσπαθείς να μου πεις;
Ξέρεις πολύ καλά τι λέω.
Όχι, δεν ξέρω.
Τότε να στο εξηγήσω.
Το θεωρώ ανειλικρινές να μιλάς για πνευματικότητα...
όταν δεν έχεις κλάψει πάνω απ' τον τάφο των γονιών σου...
κι ούτε καν τον έχεις επισκεφτεί.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κλαίει κανείς.
Ωραία. Συνέχισε τότε.
Μακάρι να μπορούσα να αυταπατώμαι τόσο εύκολα όσο εσύ.
Θα έβρισκα ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω...
και να ξεφύγω απ' όλη αυτή την πλήξη.
Δεν καταλαβαίνω...
πώς τα καταφέρνεις και κάνεις όλο τα ίδια και τα ίδια.
Η προσήλωση και η επιμονή...
είναι απαραίτητες για την εμβάθυνση και τη δημιουργία.
Εξάλλου, δεν καταλαβαίνω για ποια πλήξη μιλάς.
Δεν είχα ποτέ τον χρόνο να νιώσω ότι βαριέμαι.
Και στην εποχή μας, η πλήξη είναι περιττή πολυτέλεια.
Στο παρελθόν δεν ήταν πολυτέλεια και τώρα είναι;
Ωραία, θα το πω αλλιώς: Η πλήξη ήταν πάντα πολυτέλεια. Εντάξει;
Πώς μπορούμε να είμαστε τόσο αντίθετοι χαρακτήρες;
Λες και δεν είμαστε αδέρφια.
Φυσικό είναι. Έτσι είναι όλα τα αδέρφια.
Ο ένας είναι εργατικός, ο άλλος τεμπέλης.
Ο ένας έξυπνος, ο άλλος μπουνταλάς.
Ο ένας κοινωνικός, ο άλλος εσωστρεφής. Έτσι είναι.
- Άρα; - Άρα είναι φυσικό.
Δεν ξέρω...
πώς άφησα την Ισταμπούλ...
κι ήρθα να μείνω μαζί σας.
Μαραίνεται η ψυχή μου εδώ πέρα.
Εγώ νιώθω σπίτι μου όπου είναι το κρεβάτι και τα βιβλία μου.
Όπου κι αν είναι αυτό.
Πρέπει να μπορείς να φτιάξεις έναν δικό σου κόσμο.
Εσύ βαριέσαι γιατί κάθεσαι και δεν ασχολείσαι με τίποτα.
Έχεις αφήσει τον εαυτό σου.
Κάποτε μετέφραζες.
Ακόμη κι αυτό το σταμάτησες.
Φυσικά και βαριέσαι.
Πρέπει να δουλεύουμε. Να έχουμε ένα πάθος.
Ξέρεις τι λένε: "Αργία μήτηρ πάσης κακίας".
Εξαρτάται πώς ορίζεις το "δουλεύουμε".
Δεν σημαίνει να πηγαίνουμε άσκοπα πάνω-κάτω.
Τι σημαίνει λοιπόν;
Όσοι σκέφτονται πολύ είναι πιο ενεργοί από τους άλλους.
Ακόμη κι αν δεν κάνουν τίποτα.
Δηλαδή, εσύ απασχολείσαι με τη σκέψη σου.
Ίσως να μην ξέρω τι να κάνω.
Δεν έχω κάποιο πάθος να με κατευθύνει.
Κι εσύ; Τι κάνεις;
Ξοδεύεις τα καλύτερά σου χρόνια με πράματα που δεν σε αφορούν.
Δεν κουράστηκες να πασχίζεις μάταια σαν αλχημιστής;
Με θλίβει να σε βλέπω έτσι.
Μα τι κάθεσαι και μου τσαμπουνάς;
Ξύπνησες στραβά σήμερα;
Όσο σε καλοπιάνω τόσο μου επιτίθεσαι.
- Ηρέμησε. - Έλα τώρα, σε παρακαλώ.
Δεν εκπλήσσομαι που χώρισες μετά από τόσα χρόνια.
Ποιος θα ανεχόταν τη φαρμακερή σου γλώσσα;
Ταιριάξαμε και συμπεθεριάσαμε.
Τι εννοείς;
- Ξέρεις... - Για τι πράμα μιλάμε;
Για το έτερόν σου ήμισυ. Όσο πάτε ίδιοι γίνεστε.
Α, τώρα ήρθε η σειρά της Νιχάλ.
Ξέρω τι σκέφτεστε για μένα αλλά δεν με νοιάζει.
Γνώμη μου είναι, η Νιχάλ δεν έχει σχέση.
Τριγυρνάει παριστάνοντας τον φύλακα άγγελο...
αλλά στην πραγματικότητα το μόνο που κάνει...
είναι να ρίχνει περιφρονητικά βλέμματα γύρω της.
Τώρα φταίμε εμείς που δεν κάνεις τίποτα;
Κάνε κάτι! Κανείς δεν σ' εμποδίζει.
Τη φιγούρα της την ονομάζει φιλανθρωπία.
Η ιεροτελεστία της λύτρωσης κάποιας που δεν έχει δουλέψει ποτέ.
Τι λύτρωση, ένας Θεός ξέρει.
Τι θέλεις να κάνει;
Φιλανθρωπία δεν είναι να πετάς κόκκαλο σε πεινασμένο σκυλί.
Αλλά να το μοιράζεσαι όταν κι εσύ πεινάς.
Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί. Ποιο το κακό;
Αναρωτήθηκες τι βγαίνει απ' αυτή τη δουλειά;
Δεν με ακούς. Τι σχέση έχει αυτό που λες;
Εκεί που σκάβεις δεν θα βρεις τίποτα που να μην το 'χουν ήδη βρει.
Χάνεις τζάμπα τον καιρό σου.
Δεν πρόκειται να βγάλεις τίποτα καινούργιο.
Τότε πες μου εσύ τι είναι "καινούργιο".
Εσύ είσαι ο διανοούμενος, όχι εγώ.
Εγώ δεν μπορώ να σου μάθω τίποτα.
Μ' ενδιαφέρει το γενικό, ακόμη κι αν δεν είναι καινούργιο.
Για τ' όνομα, Άιντιν!
Σκέψου ρεαλιστικά!
Έστω και μια φορά!
Ποιος μιλάει για ρεαλισμό!
Η ενασχόληση με την τέχνη και την πνευματική ανέλιξη...
είναι αλχημεία για σένα;
Όχι, καλέ μου, αυτό που λέω είναι πως...
αν εσείς οι διανοούμενοι σκεφτόσασταν τα σοβαρά προβλήματα...
τα ανούσια που σας απασχολούν θα λύνονταν από μόνα τους.
Αν ανεβείς σ' ένα αερόστατο για να δεις μια πόλη...
θα δεις και τα δέντρα, τα ποτάμια και τα λιβάδια.
Αλλά εσείς εστιάζετε σε ένα ασήμαντο σημείο...
από οκνηρία και ατολμία.
Η συζήτηση γυρίζει όλο στα ίδια και τα ίδια.
Δεν χρειάζεται να συμφωνήσουμε, ξέρεις.
Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημά σου;
Από φόβο μην υποφέρεις, προτιμάς να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου.
Ναι, αυτό είναι.
Αλλά πρέπει κανείς να έχει το θάρρος να δει την αλήθεια.
Αν ψάχνεις για κάτι αληθινό...
πρέπει να τολμάς να καταστρέφεις όταν πρέπει.
Αλλά όντας ηθοποιός, ξέχασες πώς να 'σαι ο εαυτός σου.
Αλλάζεις προσωπικότητες σαν τα πουκάμισα.
Πρέπει να μάθεις να ζεις με τον εαυτό σου.
Θες την αλήθεια; Άκουσε, λοιπόν.
Είσαι καταδικασμένη σε ισόβια μοναξιά και πλήξη...
επειδή είσαι άτολμη και οκνηρή.
- Εγώ; - Ναι, εσύ.
Έμαθες να ζεις σαν παράσιτο σε βάρος των άλλων.
Κάνεις λες κι ο κόσμος σού χρωστάει κάτι.
- Ηρέμησε. - Ήρεμος είμαι.
Πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις και να λες ό,τι θες...
κι οι άλλοι να το δέχονται.
- Είναι δυνατό; - Φυσικά και δεν θέλω κάτι τέτοιο.
Πώς σου ήρθε αυτή η ιδέα;
Δεν έχεις δράμι ρεαλισμό, αλλά δεν το ξέρεις.
- Εγώ; - Ναι.
Υπέροχα.
Στο ορκίζομαι, κάθε φοράς που περνάς την πόρτα...
προσεύχομαι μη μου πεις κάτι και μ' εκνευρίσεις.
Όσο κάθεσαι πίσω μου σιωπηλή...
νιώθω τα μάτια σου να ζητάν καβγά για να ξεφύγεις απ' την πλήξη.
Η πλάτη μου μουδιάζει.
Δεν ήξερα ότι είχα τέτοια δύναμη.
Σαν να τρίβει την πλάτη μου ένα ροζιασμένο χέρι.
Νιώθω παγωνιά μέσα μου. Δεν μπορώ να γράψω.
Μα τι λες;
Πρέπει πάντα να είσαι τόσο εκνευριστική;
Θύμωσες!
Τους διώχνεις όλους έτσι.
Άντρα, φίλους, όλους. Έχεις μείνει εντελώς μόνη.
Λάθος κάνω;
Είπαμε αρκετές αλήθειες ή να συνεχίσω;
Ήταν πολύ προσωπικές οι αλήθειες σου. Έχεις δίκιο.
Η σκέψη ως υπέρτατη πράξη!
Τι άλλο θα ακούσουμε;
Η προαιώνια δικαιολογία των δειλών και των τεμπέληδων.
Αρκεί αυτό νομίζεις;
Άκουσα τον εξάψαλμο σήμερα.
- Γεια. - Χαίρετε. [Αγγλικά]
- Καλά είστε; - Καλά, ευχαριστώ. Εσείς;
Μια χαρά, ευχαριστώ.
Θέλω να πληρώσω.
Α, ναι;
Γιατί φεύγουμε πολύ πρωί αύριο.
Φεύγετε κιόλας;
- Κατάλαβα. Τόσο γρήγορα; - Συγγνώμη.
- Θα μας λείψετε. - Ευχαριστώ.
- Είστε ευχαριστημένοι με τη διαμονή σας; - Ναι, φυσικά.
Περάσατε καλά;
Είμαι... χάρηκα που μείναμε εδώ.
Πολύ ωραίο δωμάτιο.
Ωραία. Χαίρομαι.
- Τι κάνεις; - Επ, πώς είσαι;
Δεν ήξερα πως θα ερχόσουν.
Εγώ προσκάλεσα τον κ. Σουάβι.
Το κατάλαβα.
Γιορτάζουμε κάτι;
Όχι, απλώς έχουμε συγκέντρωση.
Συγκέντρωση;
Γιατί τόσο μυστήριο; Στρατιωτικό συμβούλιο είναι;
Δεν σου το είπα; Στο είπα.
Πότε;
Δεν θυμάμαι, αλλά στο είπα. Είπες "χμ".
Παραξενεύτηκα που δεν έδωσες σημασία.
Είπα "χμ"; Δεν θυμάμαι.
Τέλος πάντων. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει να κάνει με σένα.
Λες και δεν το 'ξερες.
Πού ήμασταν όταν μου το 'πες;
Δεν θυμάμαι.
Άκουσες, "δεν έχει να κάνει με σένα".
Να πάρω το παλτό σας, κ. Άιντιν;
Πού είναι η Νεζλά;
Στο δωμάτιό της;
Γιατί; Είναι στεναχωρημένη;
Όχι. Θέλετε να πάω να δω;
Όχι. Κατέβηκε καθόλου σήμερα;
Μάλλον.
Γιατί ρωτάτε;
Τίποτα. Πήγαινε.
Λοιπόν;
Νόμιζα πως δεν έβγαινες έξω.
Δεν βγαίνω.
Με κάλεσε η Νιχάλ. Δεν μπορούσα να πω όχι.
Άκου...
Μην τους αφήσεις να σε μαδήσουν.
Είναι αχόρταγοι. Κι εσύ δεν λες όχι.
Για τόσο αφελή μ' έχεις;
Απλώς σε προειδοποιώ, σαν φίλος που είσαι.
Μην το μετανιώσεις μετά και μου παραπονιέσαι.
Φατμά, μου φέρνεις έναν καφέ;
Θα πιω έναν καφέ και θα φύγω.
- Γιατί; Μείνε. - Όχι, δεν έχω όρεξη.
- Μείνε λίγο. - Με τίποτα.
- Καλωσήρθες, Λεβέντ. - Γεια σε όλους.
- Πώς είσαι; - Μια χαρά.
Δώσε μου το παλτό σου.
Δάσκαλε, πού ήσουν; Ετοιμαζόμουν να φύγω.
Στο γραφείο του στρατιωτικού διοικητή. Ήταν η γυναίκα του.
Και;
Μερικοί τις γυναίκες τους δημοσίως τις λατρεύουν.
Αλλά άμα τους δινόταν η ευκαιρία...
θα τις τσουβάλιαζαν και θα τις πετούσαν στο ποτάμι.
Γεια. Είμαι ο Άιντιν, ο σύζυγος της Νιχάλ.
Α, χαίρω πολύ. Είμαι ο Λεβέντ, ο δάσκαλος.
- Το κατάλαβα. - Ναι; Πώς;
Έρχεστε συχνά. Έχω ακούσει για σας.
Δεν ξέρω τι ακριβώς κάνετε...
Η κ. Νιχάλ θα σας το εξηγούσε καλύτερα...
Συγκεντρώνουμε δωρεές για υποβαθμισμένα σχολεία.
Από τότε που ήρθε η κ. Νιχάλ, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος.
- Ωραία. Μπράβο. - Ευχαριστούμε.
Γιατί δεν κάθεστε;
Λεβέντ, τι θα πιεις;
Λίγο απ' το εξαίρετο λικέρ καφέ σου.
Βεβαίως. Άλλος κανείς;
Κύριε Σουάβι;
Κι εγώ, αλλά αργότερα.
Εγώ ένα τσάι, Νιχάλ. Σ' ευχαριστώ.
Λοιπόν, Μπουλέντ...
Πόσα δημοτικά υπάρχουν στον τομέα σας;
Λεβέντ, όχι Μπουλέντ.
Είναι τρία στο κέντρο.
Πόσοι μαθητές;
Λοιπόν, εμείς έχουμε 75...
το άλλο 150... 250-300 συνολικά. Γιατί;
Νόμιζα πως θα ήταν περισσότεροι.
Κοιτάξτε, χιονίζει!
Αν συνεχίσει, θα είναι δύσκολα στην ανηφόρα.
Άιντιν...
Έρχεσαι λίγο; Έχουμε πρόβλημα με μια λάμπα στην κουζίνα.
Έρχομαι.
Ποια; Αυτή;
Συγγνώμη, ήταν απλώς δικαιολογία για να έρθεις.
Μην το πάρεις στραβά αλλά...
πρέπει να σου πω ότι η συγκέντρωση είναι κλειστή.
Και;
Θα προσπαθήσουμε να ολοκληρώσουμε...
τις προσπάθειες μηνών.
Και;
Μπορείς να μας αφήσεις μόνους;
Συζητήστε ό,τι θέλετε.
Θες να μου κρύψεις κάτι;
Δεν είναι αυτό το θέμα.
Δεν νομίζεις ότι γίνεσαι κάπως αγενής;
Γιατί "αγενής";
Απλώς σου λέω πως η συγκέντρωση είναι κλειστή.
Έπρεπε να το δω για να το πιστέψω.
Γύρω-γύρω όλο άντρες αλλά ο σύζυγος έξω.
Μη γίνεσαι γελοίος.
Υπάρχουν και γυναίκες. Και θα 'ρθουν κι άλλες.
Αλλά με σένα μέσα το πράμα μπερδεύεται. Αυτό είναι όλο.
Χώνεις τη μύτη σου σε όλα.
Άσε να το κάνουμε όπως θέλουμε.
Αν διοργάνωνα εγώ μια συγκέντρωση, κι ερχόσουν...
ποτέ δεν θα σου φερόμουν με τόση αγένεια.
Ειλικρινά δεν σε καταλαβαίνω.
Δεν το καταλαβαίνω.
Έναν χρόνο λειτουργούμε.
Δεν έδειξες ποτέ το παραμικρό ενδιαφέρον κι έρχεσαι τώρα.
Εγώ δεν καταλαβαίνω τι ζητάς.
Τίποτα δεν ζητάω.
Θα το καταλάβαινα μόνος μου και θα έφευγα.
Με εξοργίζει όμως το θράσος σου...
να μου το λες εσύ.
Δεν το είπα μπροστά στον κόσμο.
Σου είπα να έρθεις εδώ και στο ζητάω με όμορφο τρόπο.
Τι άλλο να κάνω;
Δεν ξέρω.
Αλλά ξέρω ότι ποτέ δεν θα σου έκανα κάτι τέτοιο.
Σίγουρα όχι.
Αρχίσαμε πάλι τις σκηνές.
Δεν το αντέχω.
Εντάξει, τότε.
Όπως θες.
Φεύγω εγώ, αφού θες να μείνεις.
Τι έγινε;
- Φεύγω. - Κιόλας;
Άμα πρέπει, πρέπει.
Μπορεί να έχει πάγο στον δρόμο. Είναι επικίνδυνο.
Δεν πειράζει.
Μας αρέσει ο κίνδυνος.
Μάλιστα!
- Που πάτε; - Θα δούμε.
Όπου με βγάλει ο δρόμος.
Ήταν κάτω ο Χιντάγετ;
- Ναι, τον πλήρωσα. - Δεν ρωτούσα γι' αυτό.
Δεν χρειάζεστε κάτι; Φαγητό για τον δρόμο;
Όχι, ευχαριστώ.
Αυτά...
Καλώς.
- Καλό ταξίδι. - Ευχαριστώ.
Μη μας ξεχάσετε.
Νιχάλ, σε διακόπτω;
Δεν χρειάζεται να το κρύψεις...
απλώς ήθελα να ρωτήσω κάτι.
Ρώτα, λοιπόν.
Άκουσα πως μαζέψατε χρήματα.
Αληθεύει;
Ναι, γιατί;
Γιατί δεν μου το είπες;
Έπρεπε;
Όχι, απλώς θα ήταν καλό.
Μπορεί να ήθελα να συνεισφέρω κάποιο ποσό.
Δεν νομίζω πως είναι καλή ιδέα.
Τα καταφέρνουμε και μόνοι μας.
Δεν χρειάζεται, ευχαριστώ.
Έλα τώρα!
Πάντα χρειάζονται κι άλλα.
Στο κάτω-κάτω, είμαι πλούσιος.
Γιατί να μη βοηθήσω ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα;
Δεν σου ζήτησα τίποτα.
Ούτε εγώ από σένα, αγάπη μου.
Αλλά έστησες ολόκληρη επιτροπή σπίτι μας χωρίς να μου το πεις.
Έτσι δεν είναι;
Άκουσε με, σε παρακαλώ.
Εδώ και δυο χρόνια, ζούμε χωρίς φασαρίες...
ο καθένας με τις δουλειές του.
Τι άλλαξε ξαφνικά;
Χθες στόχευες να μειώσεις εμένα και τους καλεσμένους μου.
- Ήταν ξεκάθαρο. - Εγώ;
Ούτε μου πέρασε απ' το μυαλό.
Ναι, καλά...
Δεν κοιμήθηκα όλη νύχτα.
Αν ξαναρχίσουμε τους καβγάδες όπως παλιά...
είναι προφανές πως δεν μπορώ να μείνω άλλο.
- Με απειλείς; - Γιατί να σε απειλήσω;
Απλώς σου το λέω.
Εντάξει, ας πούμε ότι έφευγες.
Πού θα πήγαινες;
Όπου μπορούσα. Δεν ξέρω.
Στην Ισταμπούλ, ίσως.
Θα έβρισκα δουλειά.
Μικρή μου Νιχάλ...
Δεν βαρέθηκες το ίδιο βιολί τόσα χρόνια;
Λες και σε κρατάω εδώ με το ζόρι.
Σε εμπόδισα ποτέ;
Πήγαινε όπου θες. Ίσως θα έπρεπε. Δοκίμασέ το.
Βρες μια δουλειά, με τον κατώτατο μισθό.
Από τις 8 μέχρι τις 6.
Να δούμε αν θα έχεις μετά χρόνο και όρεξη να σώσεις τον κόσμο.
Θα το κάνω αν είναι ανάγκη.
Καλύτερα παρά να χαραμίζω τη ζωή μου...
ως το παράσιτο ενός αλαζόνα.
Χάρη σε σένα, η ζωή μου είναι άδεια.
Ζω σε βάρος σου, ξοδεύω τα λεφτά σου.
Αλλά με τίμημα την ελευθερία μου και την άσκοπη πίστη μου.
Ξέρεις πώς είναι να κάνεις δωρεά τα λεφτά κάποιου άλλου;
Όχι.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί δούλεψα σαν σκυλί σ' όλη μου τη ζωή.
Δεν χάρηκα ούτε σαν παιδί ούτε σαν νέος.
Εσύ δεν ζορίστηκες στη ζωή σου.
Δεν έχεις ιδέα τι πάει να πει ευγνωμοσύνη.
Α, θα σου ζητούσα...
να σταματήσεις τις μυστικές συγκεντρώσεις σπίτι μου.
Μόνο φίλους δέχομαι σπίτι μου.
Αν αυτοί οι άχρηστοι θέλουν φιλανθρωπίες, ας πάνε αλλού.
Δεν θα έρχονται εδώ να φωνάζουν βραδιάτικα.
Δεν θα το επιτρέψω.
Κι αυτό το ζώο ο δάσκαλος δεν έχει καμιά δουλειά εδώ.
"Το σχολείο θέλει αυτό, θέλει εκείνο"...
Αυτό που θέλει είναι να γελάσει αργόσχολες νευρωτικές όπως εσύ.
Γιατί δεν με καταλαβαίνεις;
Γιατί είσαι τόσο άδικη;
Σου ορκίζομαι πως ο μόνος μου σκοπός όταν ήρθα...
ήταν να σε βοηθήσω, να σε υποστηρίξω.
Άσε με ήσυχη, Άιντιν. Σε ικετεύω.
Ας μείνουμε μακριά ο ένας απ' τον άλλο για λίγο.
Ή ας χωρίσουμε, δεν ξέρω.
Εντάξει, δεν υπάρχει λόγος να κλαις.
Φεύγω, έτσι κι αλλιώς.
Το είχα αποφασίσει από καιρό.
Θα πάω για κάποιο διάστημα στην Ισταμπούλ.
Έχω κάποιες δουλειές σχετικά με το βιβλίο μου.
Αλλά με ανησυχεί η υπόθεση με τις δωρεές σου.
Είναι σοβαρό ζήτημα.
Πρέπει να το τακτοποιήσω και μετά να φύγω.
Έλα να κάτσουμε.
Να το συζητήσουμε σαν πολιτισμένοι άνθρωποι.
Έλα, σε παρακαλώ,
Νιχάλ, στο ζητάω ευγενικά.
Έλα.
Θα έρθεις εδώ;
Νιχάλ, αγάπη μου...
Είναι προφανές πως ξεκίνησες αυτή την προσπάθεια...
λόγω της αγάπης σου για τον συνάνθρωπό σου...
και της συνείδησής σου.
Δεν ψάχνω να βρω κάποια συνωμοσία.
Θα σε υποστηρίξω μέχρι το τέρμα.
Αν και σέβομαι την ευφυία και τα αισθήματά σου...
ιδίως τα αισθήματά σου...
δεν μπορώ να αφήσω έτσι μια υπόθεση που θα μπορούσε...
να έχει για μας απρόβλεπτες καταστροφικές συνέπειες...
αν τη χειριζόσουν εσύ ή αυτές οι ύαινες.
Όσο αγαθές κι αν είναι οι προθέσεις σου.
"Ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις."
Κατ' αρχάς, δεν έχεις την εμπειρία.
Δεν ξέρεις τίποτα απ' τη ζωή.
Είσαι παρορμητική.
Σε γελάνε εύκολα.
Εμπιστεύεσαι με το πρώτο.
Έχεις μαζέψει όλους αυτούς τους "βοηθούς" γύρω σου.
Βαδίζεις σε ολισθηρό έδαφος.
Για να είμαι ειλικρινής...
υπό αυτές τις συνθήκες, κάθε προσπάθεια θα οδηγούσε στα εξής:
Πρώτο, δεν θα γίνει τίποτα για τα σχολεία.
Δεύτερο, θα χάσεις ένα σωρό λεφτά λόγω άγνοιας.
Και θα κηλιδωθεί το όνομά σου.
Εντάξει, τα λεφτά θα στα καλύψω εγώ.
Αλλά το όνομά σου; Το όνομά μας;
Άμα βγουν τα πράγματα εκτός ελέγχου...
πώς θα αντιμετωπίσουμε τα κουτσομπολιά;
Θα μας κατηγορήσουν ότι καταχραστήκαμε τις δωρεές.
Και ξαφνικά θα βρεθείς μόνη σου.
Θα εξαφανιστούν όλοι.
Θα πέσει σε μας το φταίξιμο.
Πες τι ακριβώς θες να πεις.
Θέλω να πω το εξής:
Ωραία, τα μάζεψες τα λεφτά.
Αλλά ειλικρινά ανησυχώ.
Δεν αρκεί ο ενθουσιασμός σ' αυτές τις υποθέσεις.
Γι' αυτό ένιωσα την ανάγκη να αναμειχθώ...
για να προλάβω τυχόν προβλήματα στο μέλλον.
- Την ανάγκη; - Ναι.
Θα είχα φύγει για την Ισταμπούλ αλλά πρέπει να φροντίσω αυτά.
Είναι σοβαρό ζήτημα. Δεν είναι παιχνιδάκι.
Υπήρχαν τόσες υποθέσεις απάτης τελευταία...
κι ένα σωρό καινούργιοι νόμοι. Τους ξέρεις;
Άσε τις περιστροφές. Τι θέλεις;
Θέλω να δω τις δωρεές και όλα τα έξοδα.
Και τη λίστα με τους συνεργάτες σου.
Είμαι σίγουρος πως είναι φερέγγυοι, αλλά ας το ελέγξουμε.
Σοβαρολογείς;
Ας είμαστε λογικοί, σε παρακαλώ.
Δεν εμπιστεύεσαι την πείρα μου, την εντιμότητά μου;
Δεν είμαι σίγουρη ποιος είναι ο σκοπός σου.
Μα ποιος να είναι ο σκοπός μου;
Ποιος μπορεί να είναι;
Θέλω απλώς να προστατεύσω την οικογένειά μου.
Δεν έχω το δικαίωμα;
Λοιπόν...
Δείξε μου τις δωρεές και τα έξοδα.
Θα καταλάβω αμέσως αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Θέλω απλώς να δω πού βρίσκεσαι.
Δεν έχω τίποτα να κρύψω από κανέναν.
Εκεί είναι, κοίταξέ τα.
Αυτά εκεί;
Λυπάμαι, αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Δεν έχεις πίνακα με τις δωρεές;
Έχουμε τα υπογεγραμμένα χαρτιά.
Νιχάλ, αγάπη μου...
Είναι προφανές πως δεν έχεις ιδέα.
Πώς γίνεται αυτό;
Πώς γίνεται να μην έχεις συγκεντρωτικό πίνακα;
Πρέπει να έχεις και αντίγραφα των αποδείξεων για τις δωρεές.
Έχεις;
Όχι.
Για δωρεές σε χρήμα ή σε είδος...
πρέπει να εκδίδεις τιμολόγιο ή απόδειξη;
Έχεις εκδόσει;
Δεν νομίζω.
Μα είναι σημαντικό.
Πολύ σημαντικό.
Κι αν θέλουν να έχουν έκπτωση φόρου;
Ή αν προσπαθούν να φοροδιαφύγουν;
Θα μπλέξεις και θα βρεθείς φυλακή.
Λυπάμαι, αλλά αυτές οι λεπτομέρειες είναι σημαντικές.
Επίσης, οι αποδείξεις πρέπει να είναι αριθμημένες.
Έχει γίνει αυτό;
Δεν νομίζω.
Μην ανησυχείς. Θα το κάνω εγώ.
Ναι, κάν' το εσύ.
Κάνε ό,τι θέλεις.
Εντάξει.
Ας το κάνουμε έτσι τότε.
Θα πάρω τα βιβλία και τα χαρτιά στο γραφείο μου.
Θα τα ελέγξω με ένα πρόγραμμα.
Θα σου πω τη γνώμη μου μόλις τα κοιτάξω. Εντάξει;
Κι αυτό από δω είναι;
Εντάξει.
Αν είναι κι άλλα, δώσ' τα μου.
Πάρ' τα.
Πάρ' τα όλα. Μην αφήσεις τίποτα.
Αυτά μου είχαν μείνει στη ζωή. Πάρ' τα κι αυτά.
Πάρ' τα μου όλα.
Καλή μου Νιχάλ, γιατί μιλάς έτσι;
Πάρ' τα όλα!
Πάρ' τα! Όλα δικά σου!
Πάρε κι αυτά!
Να!
- Πάρ' τα. - Τι κάνεις;
Αχ, καλή μου Νιχάλ!
Σαν παιδί κάνεις.
Τι να πω;
Όταν καταλάβεις πόσο σημαντικό είναι αυτό...
θα με ευχαριστείς.
Θα δεις.
Νιχάλ, άκου...
Σου έφερα όλα τα χαρτιά σου.
Δεν τα πολυκοίταξα.
Γιατί άλλαξα γνώμη.
Δεν θα αναμειχθώ.
Για να πω την αλήθεια, βαρέθηκα.
Έχω ήδη αρκετή δουλειά. Κάνε ό,τι θες.
Για την ακρίβεια, αύριο φεύγω. Το αποφάσισα.
Θα λείψω μέχρι να βγει ο χειμώνας, τουλάχιστον.
Το ξενοδοχείο δεν έχει δουλειά τον χειμώνα. Είναι ο Χιντάγετ εδώ.
Αύριο πάω στην Ισταμπούλ.
Νιχάλ, σταμάτα, για όνομα του Θεού!
Είπα φεύγω, τι άλλο θες;
Ευχαριστώ. Με συγκινεί ο αλτρουισμός σου.
Θυμάσαι;
Κάποτε μου είπες...
πως αν άλλαζα κάποια πράγματα...
θα μου τα συγχωρούσες όλα.
Το θυμάσαι;
Που σημαίνει...
πως για σένα φταίω σε κάτι.
Θα ήθελα λοιπόν...
με λίγα λόγια κι ήρεμα...
με κατανοητό τρόπο...
να μου πεις τελικά...
σε τι έχω φταίξει.
Δεν μπορώ να μιλήσω, είμαι κουρασμένη.
Αργότερα ίσως.
Τι είδος φταίξιμο είναι;
Τι σου έχω κάνει;
Το ότι είσαι νέα κι όμορφη και θες να ζήσεις τη ζωή σου;
Με μισείς γιατί είμαι πολύ μεγαλύτερός σου;
Αυτό είναι το φταίξιμό μου;
Δεν σε ανάγκασα να με παντρευτείς.
Δεν σου περιόρισα ποτέ την ελευθερία σου.
Ζεις όπως θες, ανεξάρτητα, στο δικό σου κομμάτι του σπιτιού.
Μέχρι ολόκληρη επιτροπή έστησες εκεί.
Αν θες κι άλλη ελευθερία, την έχεις.
Κανείς δεν σ' εμποδίζει.
Το εννοώ.
Κι αν θες διαζύγιο, επίσης δεν θα σ' εμποδίσω.
Δεν θέλω τίποτα τέτοιο.
Φυσικά και ήθελα που σε παντρεύτηκα.
Δεν φταις που είσαι μεγαλύτερός μου.
Ούτε θέλω την ελευθερία να αγαπήσω κάποιον άλλο.
Άλλωστε, πάντα ένιωθα εγώ μεγαλύτερή σου.
Αλλά είσαι ανυπόφορος άνθρωπος.
Εγωιστής, μνησίκακος, κυνικός.
Αυτό είναι το φταίξιμό σου.
Ίσως να 'μαι έτσι. Δεν ξέρω.
Τουλάχιστον, πού και πού αναγνωρίζω τα λάθη μου.
Εσένα δεν σε έχω δει ποτέ να παραδέχεσαι το παραμικρό λάθος.
Έχω άδικο;
Αν σκοπεύεις να με σκοτίζεις όλο το βράδυ...
να ξέρεις πως δεν έχω τη δύναμη να σου απαντήσω.
Δεν θέλω να σε σκοτίσω.
Αλλά πρέπει να ξαναρωτήσω.
Θέλω να ξέρω.
Ποιο είναι το φταίξιμό μου;
Τι είδος φταίξιμο είναι;
Τι σου έχω κάνει;
Αλήθεια...
είσαι καλλιεργημένος άνθρωπος...
έντιμος...
δίκαιος και ακέραιος χαρακτήρας.
Γενικά, δεν έχω αμφιβολία γι' αυτό.
Αλλά μερικές φορές χρησιμοποιείς τις αρετές σου για να πνίξεις...
να μειώσεις και να συνθλίψεις τους άλλους.
Οι υψηλές σου αξίες σε κάνουν να μισείς όλο τον κόσμο.
Μισείς όσους πιστεύουν...
γιατί για σένα η πίστη είναι δείγμα υπανάπτυξης και άγνοιας.
Αλλά μισείς και όσους δεν πιστεύουν γιατί δεν έχουν ιδανικά.
Τους γέρους τούς θεωρείς αντιδραστικούς...
φανατικούς, ανίκανους να σκεφτούν ελεύθερα.
Οι νέοι σού φαίνονται ότι έχουν υπερβολικά ελεύθερη σκέψη...
και εγκαταλείπουν τις παραδόσεις.
Υπερασπίζεσαι το κοινό καλό...
αλλά υποψιάζεσαι τους πάντες για κλέφτες κι απατεώνες...
οπότε μισείς τον λαό.
Ποιος αλήθεια χαίρει της εκτίμησής σου;
Έστω και μια φορά...
θα ήθελα να υπερασπιστείς κάτι που θα σου κόστιζε...
ή να συμπαθήσεις κάτι που δεν θα σε ωφελούσε.
Αλλά αυτό σου είναι αδύνατο.
Πάντοτε προσπαθούσες να αποτρέψεις τον χωρισμό μας.
Ίσως με βόλευε κι εμένα αυτό.
Παραήμουν νέα για να φύγω.
Δεν είχα ούτε το θάρρος ούτε τα χρήματα.
Ή κάπου καλύτερα να πάω.
Αλλά δεν ένιωσες ποτέ τύψεις...
βλέποντας μια ζωντανή, υγιή, περήφανη νέα γυναίκα...
να μαραίνεται...
μέσα στο κενό, στην πλήξη και στον φόβο;
Τα πρώτα χρόνια ένιωθα φόβο.
Τώρα νιώθω ντροπή.
Χαράμισα τα καλύτερά μου χρόνια.
Έχασα ό,τι καλό είχα μέσα μου παλεύοντας εναντίον σου.
Έγινα χοντρόπετση, σκληρή, άτολμη και καχύποπτη.
Τι άλλο να πω;
Δεν ξέρω καν αν μπορώ να εκφραστώ σωστά.
Οι δρόμοι μας χωρίσανε κάτω από την ίδια στέγη.
Ο καθένας τον δρόμο του.
Θα μπορούσαμε να είχαμε μια καλύτερη ζωή.
Αλλά τώρα είναι αργά πια.
Εσύ δεν θα το καταλάβεις...
Πρέπει να ΄χεις μεγαλώσει, όπως εγώ, σε χωριό, χωρίς ρεύμα...
για να εκτιμήσεις την ευτυχία και την απόλαυση...
να βρίσκεσαι σε ένα ζεστό και άνετο δωμάτιο σαν αυτό εδώ...
και να ακούς τη φωνή της γυναίκας σου...
έστω κι αν σου ουρλιάζει κατάμουτρα πόσο κακός είσαι.
Η νιότη μας ήταν πολύ ανιαρή.
Δεν ξέραμε πώς να γίνουμε ευτυχισμένοι.
Ίσως δεν ξέρουμε πώς να δώσουμε ευτυχία.
Αλλά, όπως είπα...
δεν είχαμε κακές προθέσεις.
Οι προθέσεις μας ήταν αγαθές, τα όνειρά μας αγνά κι αθώα.
Θέλαμε έναν καλύτερο κόσμο.
Λυπάμαι αλλά δεν σε πιστεύω πια.
Τα έχω ξανακούσει αυτά. Δεν είσαι στη σκηνή.
Όλοι ξεκινάμε με καλές προθέσεις.
Μα όπως είπες, ο δρόμος για την κόλαση μ' αυτές είναι στρωμένος.
Λες αερολογίες.
Δεν μπορώ να ακούω τους ψευτορομαντισμούς σου.
Όταν σ' ακούω να μιλάς έτσι...
νιώθω ότι παίζεις το τελευταίο σου χαρτί για να γίνει το δικό σου.
Όμως δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς θες από μένα.
Όπως και να 'χει...
θα στο ζητήσω άλλη μια φορά:
Όπως και να αποκαλείς αυτό που κάνω...
αυταπάτη ή γυναικείο καπρίτσιο...
άσε με να το κάνω.
Γιατί είναι η μόνη παρηγοριά μου.
Πέρασα τη νιότη μου παλεύοντας εναντίον σου.
Τώρα, χάρη σ' αυτή τη δουλειά, πιστεύω ξανά στον εαυτό μου.
Βρήκα ένα νόημα στη θλιβερή ζωή μου.
Έναν σκοπό που με κάνει περήφανη.
Επίτρεψέ μου αυτό τουλάχιστον.
Νιχάλ, αγάπη μου...
Είσαι γενναιόδωρη...
έξυπνη και λογική γυναίκα.
Όλα όσα λες είναι απολύτως λογικά.
Πραγματικά.
Αλλά...
το να εξιδανικεύεις έναν άντρα, να τον έχεις για Θεό...
και μετά να θυμώνεις μαζί του...
επειδή τελικά δεν είναι Θεός...
δεν είναι άδικο;
Μακάρι να ήμουν ο μεγάλος, χαρισματικός ηθοποιός που ονειρευόσουν.
Αλλά δεν είμαι.
Είμαι ένας απλός άνθρωπος.
Και το χειρότερο: θέλω να μείνω τέτοιος.
Τέλος πάντων...
Το πρωί φεύγω.
Μην ανησυχείς. Δεν θα γυρίσω πριν την άνοιξη.
Αλλά δώσε μου τη λίστα...
για να κάνω μια μικρή δωρεά.
Κάνε ό,τι θες. Δεν με νοιάζει.
Εκεί είναι. Γράψε ό,τι θες.
Υπέγραψα ως ανώνυμος δωρητής.
Αφήνω εδώ τα λεφτά.
Εντάξει;
Ελπίζω όλα να σου παν όπως τα θες.
Κάνε ό,τι θες.
Και μη ξεχνάς ότι πάντα μπορείς να ζητήσεις τη βοήθειά μου.
Αλλά να προσέχεις εκείνο τον δάσκαλο.
Μου φάνηκε πονηρός κι υποκριτής.
Τη φάρα του τη μυρίζομαι από μακριά.
Σε συμβουλεύω να συνεργάζεσαι με ανθρώπους...
με συνείδηση, αρχές και ηθική.
Μια μέρα θα με καταλάβεις.
"Συνείδηση", "ηθική"...
"αρχές", "ιδανικά"...
"το νόημα της ζωής".
Πάντα αυτές τις λέξεις λες.
Τις χρησιμοποιείς συνέχεια για να μειώνεις, να πληγώνεις...
να εξευτελίζεις τους άλλους.
Προσωπικά...
μου φαίνεται πως κάποιος που τις λέει τόσο συχνά...
καθίσταται ο ίδιος ύποπτος.
Είμαι κουρασμένη.
Θέλω να κοιμηθώ, αν δεν σε πειράζει.
Νέζλα;
Άντε.
Να ελέγξουμε ξανά πριν φύγουμε;
Κάλεσα ήδη.
Δεν έχει πτήσεις, μόνο τρένα.
Είσαι σίγουρος;
Μόλις τηλεφώνησα.
Έχει τρένο.
Μην ανησυχείτε.
Καλώς.
Να πηγαίνουμε τότε.
Καλημέρα.
Έχει τρένο για την Ισταμπούλ, ε;
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Έρχεται.
Έχει καθυστέρηση;
Φυσικά. Μισή με μια ώρα.
- Μισή με μια ώρα. - Ναι.
- Αλλά σίγουρα έρχεται, ε; - Μάλλον.
Εντάξει, ευχαριστώ.
- Έρχεται, αλλά έχει καθυστέρηση. - Το άκουσα.
Οι βαλίτσες είναι εκεί.
Λέω να γυρίσω στο ξενοδοχείο.
Μπορεί να με χρειάζονται.
Να φύγω ή με θέλετε εδώ;
Μπορεί να με χρειάζονται στο ξενοδοχείο.
Να φύγω ή να μείνω;
Μείνε.
Μπορείτε να πάτε πιο κει;
Κάνει κρύο κοντά στην πόρτα.
Είμαστε μαζί. Αν πηγαίνατε λίγο πιο κει...
Κάνει ρεύμα. Καθήστε εδώ.
Πώς είναι ο δρόμος για του Σουάβι;
Για το κτήμα του κ. Σουάβι;
Είναι μακριά.
Δεν ρώτησα αυτό.
Μπορεί να πάει το αυτοκίνητο;
Όχι.
Ο δρόμος απ' το χωριό θα είναι χάλια με τόσο χιόνι.
Ωραία, πάμε.
Ε, τι έκπληξη!
Περνούσαμε κι είπαμε να σε επισκεφτούμε.
Καλά κάνατε. Περάστε. Έχει ζέστη μέσα.
Περάστε!
- Ευχαριστούμε. - Από δω.
- Καθήστε να ζεσταθείτε. - Ευχαριστούμε.
Περίμενα τον Λεβέντ.
Νόμισα πως ήταν αυτός.
Αλλά με τον Λεβέντ, ποτέ δεν ξέρεις.
Είναι ικανός να μην έρθει.
Βρισκόμαστε κάθε Σάββατο απόγευμα.
Πάμε κυνήγι το άλλο πρωί.
Δυο μπεκιάρηδες. Στηριζόμαστε ο ένας στον άλλο.
Μπορώ να απλώσω λίγο το πόδι μου;
- Αλίμονο. - Μ' έπιασε κράμπα.
Βάλ' το ψηλά. Έτσι.
Τι ωραία!
Μια χαρά ζέστη.
Άνετοι καναπέδες.
Θα κρυώνετε.
Έχω ακριβώς ό,τι χρειάζεται.
Μια γουλιά και πάει το κρύο.
Για να δούμε αν σας αρέσει.
Το παίρνουμε μαζί μας στο κυνήγι.
Βάζουμε στα φλασκιά μας.
Κάνει παγωνιά έξω.
Ο δάσκαλος είναι νέος.
Γερός σαν βόδι.
Αλλά εγώ χρειάζομαι καύσιμο στη μηχανή μου.
Εγώ ας μην πιω. Δεν είμαι συνηθισμένος.
Αν έχεις λίγο τσάι..
Τσάι πίνεις στο σπίτι σου. Πιες εδώ που σου λέω.
Άντε καλά. Ευχαριστώ.
Αυτό είναι η μόνη μου αμαρτία. Τι άλλο έμεινε;
Το δικαιούμαστε στην ηλικία μας.
Ζεστάθηκα.
Ευχαριστώ.
Ωραία καίει η σόμπα.
Δεν ζεσταίνω όλο το σπίτι.
Από τότε που χήρεψα, έκλεισα τα δωμάτια.
Τα χρησιμοποιώ για αποθήκες.
Κι έβαλα τη σόμπα εδώ.
Είναι σαν καταφύγιο. Εδώ κουρνιάζω.
Και κάνω και λίγη οικονομία.
Α, τι έκανες με εκείνο το γράμμα;
Ποιο γράμμα;
Εκείνο που μας διάβασες με τη Νιχάλ.
Η κοπέλα απ' το Γκάριπ, που ήθελε βοήθεια.
Δεν έκανα τίποτα.
Δάσκαλε! Τα κατάφερες!
Χαίρομαι που σας βλέπω, κ. Άιντιν.
Ευχαριστώ, Λεβέντ.
- Μη σηκώνεστε. - Μούδιασε το πόδι μου.
Αφού είναι απλό μούδιασμα, μια χαρά είναι.
Γεια.
Είχαμε δουλειές εδώ κοντά...
και πεταχτήκαμε.
Μια χαρά!
Είναι χάλια οι δρόμοι;
Μαύρα χάλια. Με το ζόρι ήρθαμε.
Θα είμαι έξω αν με χρειαστείτε, κ. Άιντιν.
Εντάξει.
- Χιντάγετ, - Ορίστε.
Άκου λίγο.
Παρντόν.
Άκου.
Μην πεις σε κανέναν στο σπίτι ότι είμαι εδώ.
Φυσικά και όχι.
Τι να τους πω;
Τίποτα.
Εννοώ αν τηλεφωνήσουν.
Σκέψου κάτι. Μη μάθει κανείς ότι δεν έφυγα.
- Εντάξει. - Να είσαι προσεκτικός.
Στο σπίτι σας, είπα: "Να ένας αξιόλογος άνθρωπος επιτέλους!"
Αλλά μετά εξαφανιστήκατε.
Ευχαριστώ. Κάτι είχε προκύψει.
Δεν μπόρεσα να μείνω.
Αυτή τη φορά είμαι πιο τυχερός.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Πιες. Καθαρίζει τη σκέψη.
Γεια. Τι φτιάνεις;
Άκου με.
Μην πεις τίποτα στην κ. Νιχάλ ή σε κανέναν άλλο.
Τον ξέρεις τον Σουάβι; Είμαστε στο κτήμα του.
Δεν έφυγε.
Άλλαξε γνώμη.
Πού θες να ξέρω; Πώς να τον ρωτήσω;
Σταμάτα τις χαζομάρες. Γιατί να σου πω ψέματα;
Τι είπες;
Φατμά, μην ξαναρχίζεις.
Έχει παγωνιά. Τι στο καλό να κάνω; Τρελάθηκες;
Για όνομα του Θεού!
Όταν ήμουν μικρός...
έπαιζα εδώ έξω στον κήπο.
Έλεγα η ζωή με τη μαμά και τον μπαμπά δεν θα τέλειωνε ποτέ.
Πού πήγαν αυτά τώρα;
Καμιά φορά αναρωτιέμαι τι έγινε κι άδειασε έτσι το σπίτι.
Πότε το αγοράκι της μαμάς έγινε...
ένας μεθυσμένος μοναχικός γέρος;
Παντρεύτηκα.
Απέκτησα παιδί.
Πού είναι κι οι δυο;
Η γυναίκα μου στο χώμα, η κόρη στην άλλη άκρη της γης...
Λέω, λοιπόν...
αφού κάποια πράματα δεν μπορούν να αλλάξουν...
πρέπει να είμαστε λίγο πιο ευέλικτοι.
Μην κρίνουμε εύκολα τους άλλους.
Να παίρνουμε τα πράματα όπως έρχονται.
Κάνει πολλή ζέστη;
Να ανοίξουμε κανένα παράθυρο;
Ναι, άνοιξε.
Να πάμε να κάτσουμε πιο κει;
Ναι.
Πήγαινε κάτσε. Πάω να φέρω κάτι.
Κάνει ζέστη, ήπια κιόλας...
Σαν να ζαλίστηκα λίγο.
Δεν έπρεπε να πιω.
Αλλά είναι αργά τώρα.
Λοιπόν, Λεβέντ, πόσων χρονών είσαι;
35.
- Αλήθεια; Δεν σου φαίνεται. - Κι όμως.
Οικογένεια;
Στην πατρίδα μου, στο Γιοζγκάτ.
Η μάνα μου και μια μεγάλη αδερφή.
Πώς και δεν παντρεύτηκες;
Να...
έτσι το 'φερε η μοίρα. Δεν έτυχε.
Δεν γνώρισα την κατάλληλη.
Και δεν έχω αρκετά χρήματα. Οπότε δεν βιάζομαι.
Αλλά σε ένα τέτοιο μέρος...
ο μισθός έπρεπε να φτάνει.
Θα έφτανε.
Αλλά στέλνω τα μισά στη μητέρα μου.
Μαζεύει για την αδερφή μου.
Ας παντρευτεί εκείνη. Προηγείται.
Μετά εγώ. Δεν βιάζομαι.
Πόσο καιρό έχεις εδώ;
Είναι ο τέταρτος χρόνος.
Σκοπεύεις να μείνεις;
Θα έφευγα αλλά έχω συνηθίσει εδώ.
Είναι κι όσα κάνουμε με την κ. Νιχάλ.
Θέλω να τελειώσουν.
Αυτό δεν είναι πρόβλημα.
Πάντα υπάρχουν άνθρωποι να σε αντικαταστήσουν.
Δίκιο έχετε.
Όταν ήμουν μικρός, τραύλιζα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Πέρασα τα παιδικά μου χρόνια στη σιωπή.
Αν τώρα μιλάω πολύ, αυτός είναι ο λόγος.
Γι' αυτό, συγγνώμη αν μιλάω πολύ.
Να μου το πείτε.
Μίλα όσο θέλεις.
Το δικαιούσαι, φίλε μου.
Έτσι κι αλλιώς, προτιμώ να ακούω.
Σας προειδοποίησα.
Ζεστά κάστανα.
Αμαρτία να μη φάτε.
Εδώ ο καστανάς, κύριοι!
Μας έφερε κάστανα!
Ναι;
Καλησπέρα.
Συγγνώμη που ενοχλώ.
Θέλω τον Χαμντί χότζα.
Είναι μέσα;
Μια στιγμή.
Κυρία Νιχάλ;
- Καλωσήρθατε. - Καλώς σας βρήκα.
Συγγνώμη, ήμουν μέσα. Δεν...
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Με συγχωρείτε που ενοχλώ τέτοια ώρα.
Καθόλου. Παρακαλώ.
Είναι κατάλληλη η ώρα;
Φυσικά. Περάστε.
Περάστε, παρακαλώ.
Μη στέκεστε στο κρύο.
Ευχαριστώ.
Ελάτε να κάτσετε δίπλα στη σόμπα.
Εντάξει, μια χαρά είμαι εδώ.
Κάνει κρύο. Ελάτε με τα παπούτσια.
Ευχαριστώ, δεν θα μείνω πολύ. Θα κάτσω εδώ.
Όπως θέλετε.
Πώς είστε; Ελπίζω όλα να είναι καλά.
Μη με παρεξηγείτε. Βλέποντάς σας μόνη...
Ήθελα να δω πώς είναι ο Ιλιάς. Μας ανησύχησε τις προάλλες.
Μάθαμε αλλά ήθελα να έρθω να δω μόνη μου.
Είναι πολύ καλύτερα τώρα.
Δόξα τω Θεώ, μια χαρά. Έπεσε κι ο πυρετός.
Μας ανησύχησε, αλλά από χθες άνοιξε τα μάτια του.
Μόνο που δεν πάει σχολείο και βαριέται εδώ.
Κατά τα άλλα, καλά είναι.
Δεν είναι εύκολο.
Ανησύχησα όταν έμαθα πως είχε πνευμονία.
Αλλά τον φρόντισε η μητέρα του.
Πήρε τα φάρμακά του και συνήρθε. Μπράβο.
Καλά τα λέτε.
Ευχαριστούμε.
Δεν είναι μαζί σας ο κ. Άιντιν;
Όχι, μόνη μου ήρθα.
Αλήθεια; Καλωσορίσατε και πάλι.
Θα κρυώνετε. Κάνει παγωνιά έξω.
Ας πιούμε λίγο τσάι. Σέβντα!
Πάω λίγο στην κουζίνα.
- Μην ενοχλείστε. - Μα είναι ευχαρίστησή μου.
Κάνεις τα μαθήματά σου;
Ναι.
- Τι μάθημα; - Μαθηματικά.
Σου αρέσουν;
Ναι.
Τι θες να γίνεις; Μηχανικός;
Όχι.
Τι τότε;
Αστυνομικός.
Γιατί;
Καλησπέρα, κυρία.
Καλησπέρα. Ποια είστε;
Μητέρα, η κ. Νιχάλ είναι η σύζυγος του σπιτονοικοκύρη μας.
Έφερε πίσω την τηλεόραση;
Όχι. Αυτό είναι άλλο ζήτημα.
Έλα, μητέρα.
Θέλω την τηλεόραση. Έβλεπα τον Ιμάμη.
Για άλλο ήρθε η κ. Νιχάλ.
Να ευχηθεί στον Ιλιάς καλή ανάρρωση.
- Πονάνε τα γόνατα; - Πολύ.
- Έλα να τα σκεπάσουμε. - Δεν θέλω.
Καλά.
Δεν με πάτε στον γιατρό.
Μη μας ντροπιάζεις μπροστά στην κ. Νιχάλ.
- Εσύ αρνήθηκες να πας, - Είχε πολύ κόσμο.
Τι να μου κάνουν εκεί; Θέλω ιδιώτη γιατρό.
Σε παρακαλώ...
Είπα να πάμε σε ιδιώτη γιατρό.
Αρνήθηκες να πας στον Σαμέτ.
Θυμάσαι τι μου έκανε η μάνα του;
Άλλο η μάνα άλλο ο γιος.
Πρέπει να έρθει εδώ ο γιατρός.
Εντάξει, θα τον φέρω εδώ.
Θα φροντίσει εδώ τη μητέρα μου.
Σέβντα, φέρε το κομποσκοίνι μου.
Ζητώ συγγνώμη.
Παρακαλώ.
Όταν είμαστε νέοι, μαθαίνουμε σεβασμό κι αργότερα συμπόνια.
Ο Θεός να ευλογεί τους γέροντές μας.
"Αν ήξεραν οι νέοι κι αν μπόραγαν οι γέροι."
Δεν θέλω να σας κρατήσω πολύ.
Ήθελα να σας μιλήσω.
Παρακαλώ.
Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε ιδιαιτέρως.
Φυσικά.
Μπορούμε να πάμε μέσα, αλλά ίσως κάνει κρύο.
Ωραία. Δεν πειράζει.
Πάμε τότε. Σέβντα!
Βάλε ξύλα στη φωτιά.
Θα σας φέρω το τσάι.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Πόσα δωμάτια έχει;
Είχε δύο.
Μετά προσθέσαμε αυτό.
Πήραμε άδεια από τον κ. Σάμι, τον πατέρα του κ. Άιντιν.
Οπότε τώρα έχουμε τρία δωμάτια.
Αυτό είναι το δικό μου.
Είναι λίγο πιο κρύο από τα άλλα.
Αλλά φτιάξαμε τζάκι. Το ανάβω όταν κάνει πολύ κρύο.
Ευτυχώς, όχι φέτος.
Σωστά.
Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι, κ. Χαμντί.
Παρακαλώ.
Ο κ. Ισμαήλ, ο μικρός σας αδερφός...
- Μεγάλος αδερφός. - Συγγνώμη.
Τι δουλειά κάνει;
Δεν δουλεύει. Δούλευε στα ορυχεία στο Τοζλού.
Δυστυχώς έμπλεξε.
Έκανε έξι μήνες φυλακή.
Κι από τότε δεν ξαναβρήκε δουλειά.
Αν μου επιτρέπετε...
γιατί ήταν φυλακή;
Τι έκανε;
Μου είναι πολύ δύσκολο να σας μιλήσω γι' αυτό.
Θα προτιμούσα να μη μας γνωρίζατε μ' αυτό τον τρόπο.
Αλλά δεν θα σας κρύψω αυτό που ο Θεός γνωρίζει.
Είναι γνωστό σε όλους, έτσι κι αλλιώς.
Κάτι ρεμάλια ενοχλούσαν τη γυναίκα του, τη Σέβντα.
Αυτό το μάθαμε αργότερα.
Ένα βράδυ μας ξύπνησε ένας θόρυβος. Ο Ισμαήλ πετάχτηκε...
και κυνήγησε κάποιους.
Ντρέπομαι που το λέω...
Είχαν κλέψει τα απλωμένα εσώρουχα της Σέβντα.
Ο Ισμαήλ δεν μπόρεσε να τους πιάσει.
Αλλά τα έβαλε με τη Σέβντα.
Η καημένη δεν ήξερε τι να πει.
Την άλλη μέρα στην αγορά...
εκείνα τα ρεμάλια κοροϊδέψανε τον Ισμαήλ.
Ο Ισμαήλ τράβηξε μαχαίρι και χτύπησε τον ένα.
Γι' αυτό έκανε έξι μήνες φυλακή.
Ποτέ του δεν σήκωνε πολλά-πολλά.
Δεν σ' άφηνε να τον πλησιάσεις.
Αλλά μετά τη φυλακή αγρίεψε ακόμη παραπάνω.
Δεν μιλούσε σε κανέναν πια.
Κι ύστερα τον απολύσανε.
Κλείστηκε στον εαυτό του κι άρχισε να πίνει.
Στο σπίτι όμως δεν πίνει.
Οπότε δεν δουλεύει τώρα.
Πληρώσαμε αποζημίωση γι' αυτόν που χτύπησε.
Γεμίσαμε χρέη.
Με τον μισθό μου μόνο και τον Ισμαήλ άνεργο...
δυσκόλεψαν τα πράγματα.
Δεν μπορούσαμε να πληρώσουμε το νοίκι.
Ο κ. Άιντιν έχει δίκιο.
Του δημιουργήσαμε πρόβλημα με τους μήνες που δεν πληρώσαμε.
Αλλά ελπίζω να βρω δεύτερη δουλειά.
Καταλαβαίνω.
Ελπίζω να παν όλα καλά.
Για την ακρίβεια, για κάτι σχετικό ήρθα να σας μιλήσω.
Δεν θα σας καθυστερήσω. Ήδη πήγε αργά.
Σας παρακαλώ δεχτείτε αυτό.
Τι είναι;
Ανοίξτε το.
Τι είναι αυτά, κ. Νιχάλ;
Μη με παρεξηγείτε.
Θέλω να σας δώσω αυτά τα χρήματα.
Πάρτε τα, σας παρακαλώ.
Ναι, αλλά... δεν καταλαβαίνω.
Για τι είναι; Γιατί μας τα δίνετε;
Μην ανησυχείτε.
Δεν θέλω τίποτα σε αντάλλαγμα.
Και δεν θέλω να μου τα επιστρέψετε.
Δείτε τα σαν φιλική βοήθεια και δεχτείτε τα.
Λυπάμαι ειλικρινά.
Δεν ξέρω τι να πω.
Το ποσό είναι τεράστιο.
Πώς να τα δεχτώ;
Φτάνουν για να αγοράσεις σπίτι.
- Τι θα πει ο κόσμος; - Μα κ. Χαμντί...
δεν χρειάζεται να το μάθει κανείς.
Ας μείνει μεταξύ μας.
Καλωσορίσατε.
Καλώς σας βρήκα.
- Συγγνώμη που ενοχλώ τέτοια ώρα. - Κάθε άλλο.
Η κ. Νιχάλ είναι η σύζυγος του κ. Άιντιν...
Το ξέρω. Μου είπαν.
Τι τρέχει;
Ισμαήλ, έλα κάτσε.
Έλα. Κάτσε.
Η κ. Νιχάλ ανησυχούσε για τον Ιλιάς.
Ήρθε να του ευχηθεί καλή ανάρρωση.
Γι' αυτό ήρθε.
Αυτά τι είναι;
Έφερε αυτά τα χρήματα για μας.
Καλοσύνη της.
Για ποιο λόγο;
Μη με παρεξηγείτε. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος.
Σκέφτηκα ότι θα τα χρειαζόσασταν...
ώστε να πάρετε πίσω τα πράγματά σας.
Ο κ. Άιντιν τι λέει γι' αυτό;
Δεν το ξέρει.
Ούτε χρειάζεται να το μάθει.
Καλώς.
Αλλά όλα αυτά τα λεφτά...
δεν παραείναι πολλά;
Πώς τα υπολογίσατε;
Πώς σκεφτήκατε να φέρετε τόσα πολλά;
- Δεν σκέφτηκα τίποτα. - Συγχωρέστε τον.
Συγγνώμη. Μας ξαφνιάσατε.
Ισμαήλ, πήγαινε ρίξε λίγο νερό στο πρόσωπό σου.
Δεν χρειάζεται.
Θα σου φέρω έναν καφέ τότε.
Θα σου κάνει καλό.
Θα σας φέρω καινούργιο τσάι, κ. Νιχάλ.
Αυτό κρύωσε.
- Μη μπαίνετε σε κόπο. - Μα όχι!
Σέβντα...
Λοιπόν...
Για να δούμε...
αν τα βγάζω σωστά.
Αν αυτό το ποσό είναι για τον Ιλιάς που κινδύνεψε...
για να σώσει την πληγωμένη περηφάνια του πατέρα του...
Κι αυτό για...
την αυταπάρνηση του Χαμντί...
που παρακάλεσε γονατιστός επειδή έχει πέντε στόματα να θρέψει.
Κι αυτό για...
τον μεθύστακα Ισμαήλ...
που τις έφαγε μπροστά στον γιο του και ντρόπιασε την οικογένεια.
Μένουν μερικά ακόμη.
Κι αν αυτά είναι για την ηρωική κ. Νιχάλ...
που ξελαφρώνει τη συνείδησή της με ελεημοσύνες...
στους λιγότερο τυχερούς από εκείνη...
τότε τα λεφτά είναι ακριβώς.
Τα υπολογίσατε σωστά.
Πολύ ευγενική η σκέψη σας, μα...
ξεχάσατε κάτι...
κ. Νιχάλ...
Αυτός που έχετε μπροστά σας...
είναι ένας βρομιάρης μέθυσος που αδυνατεί να εκτιμήσει...
την καλοσύνη σας.
Τα κοιτάω όλα αυτά.
Τα βλέπω.
Και σκέφτομαι πως αυτό δεν είναι ζωή.
Είναι κακοπαιγμένο θέατρο.
Δεν είναι ζωή, γαμώ το! Είναι κάτι άλλο.
- Σωστά. - Έχω άδικο;
Έχεις δίκιο.
Πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας.
Ολόρθοι, στα πόδια μας.
Και να πούμε: "Εμπρός, χτυπήστε με!"
Να σταθούμε όρθιοι, καθώς ταιριάζει σε άντρες.
Δεν θα λυγίσουμε. Δεν θα κλάψουμε σαν μωρά.
Θα σταθούμε όρθιοι.
Αυτό μας ταιριάζει, κ. Άιντιν.
Υπάρχουν ηθικές αξίες σήμερα...
οι οποίες προέρχονται από θρησκείες...
που πολλοί στον κόσμο απέρριψαν κι απαρνήθηκαν.
Αν απορρίψω τη βάση τους, γιατί να ζήσω μ' αυτές τις αξίες;
Η ζωή μου θα ήταν ένα ψέμα.
Ή θα ενισχύσω το θεμέλιο αυτών των αξιών...
ή θα δημιουργήσω νέες αξίες.
Σουάβι, αδερφέ μου...
θα πρέπει να δημιουργήσουμε νέες.
- Αυτό θα ήταν σπουδαίο, φίλε μου. - Ακούστε με.
Θέλουμε μια καλύτερη ζωή...
αλλά ποτέ δεν λείπουν εκείνοι που αντιτίθενται σ' αυτό.
Όταν τους συναντάς, αναγκαστικά θα συγκρούεσαι μαζί τους.
Οι πρωτοπόροι, ανήσυχοι, δυνατοί άνθρωποι δεν βολεύονται.
Κατά παράξενο τρόπο, η σύγκρουση τούς θρέφει.
Την αποδέχονται.
Η σύγκρουση ανοίγει το μυαλό τους...
και ενεργοποιεί τη δημιουργικότητά τους.
Όταν τους κοιτάω, σκέφτομαι...
πως αδιαφορούν για τους επικριτές τους γιατί είναι γενναίοι.
Έτσι θα 'πρεπε να 'μαστε.
Φυσικά, θα μπορούσαν κάποιοι να μας πουν:
"Πίνετε τον αγλέουρα, τρώτε του σκασμού...
"...και μετά συζητάτε πώς θα βοηθήσετε τα σχολεία των φτωχών."
Εγώ λέω να τους αγνοήσουμε και να συνεχίσουμε.
Π.χ. στον σεισμό πριν έξι χρόνια...
όταν δεν ανοίξατε το ξενοδοχείο στους σεισμόπληκτους...
αλλά στους διασώστες...
ίσως το κάνατε για τα λεφτά.
Εννοώ έτσι θα σκεφτούν μερικοί.
Πολύ ενδιαφέρον αυτό που λέει.
Ή μπορεί να σας επικρίνουν επειδή είστε εύπορος.
- Μπορεί. - Για στάσου.
Για στάσου.
Τι σχέση έχει αυτό;
Γιατί το αναφέρεις αυτό;
Ένα παράδειγμα έδωσα.
Υπονοείς κάτι;
Υπήρχε σοβαρός λόγος που δεν δεχτήκαμε σεισμόπληκτους.
Είναι εύκολο να κατηγορείς άμα δεν ξέρεις.
Εκατοντάδες ήρθαν να βοηθήσουν. Πού έπρεπε να μείνουν;
Πού θα μένανε;
Ποιος θα έσωζε τον κόσμο κάτω απ' τα συντρίμμια;
- Δεν το αρνήθηκα... - Κανείς δεν το σκέφτεται αυτό.
Ένα παράδειγμα ήταν.
Δεν σας ταιριάζουν τέτοιες επικρίσεις, κ. Μπουλέντ.
- Ποιες επικρίσεις; Εγώ... - Δεν είναι καλό αυτό.
Ίσως να μην εκφράστηκα σωστά. Άλλο εννοούσα.
- Αυτό που είπες ήταν λάθος, Λεβέντ. - Μα δεν είπα...
Υπάρχει κάποια αλήθεια σ΄αυτό που είπες...
αλλά δεν εκφράστηκες σωστά.
Απλώς είπα πως υπάρχουν κάποιοι...
Τι σχέση έχω εγώ ή το ξενοδοχείο μου;
Είπα απλώς ότι κάποιοι ίσως σκεφτούν έτσι.
Και κάτι άλλο... Μια στιγμή!
Έχω δίκιο σ' αυτό που λέω.
Ξέρετε πόσες δωρεές έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια;
Ωραία, αλλά εγώ λέω...
Χθες μόνο...
έδωσα ένα τεράστιο ποσό για φιλανθρωπικό σκοπό.
Αλλά όλα αυτά τα χρόνια, ποτέ δεν φαίνεται το όνομά μου.
- Αλήθεια είναι. - Μπράβο.
Δεν κατηγορώ.
Απλώς δεν εκφράστηκε σωστά.
Είναι δίκιο...
να γίνομαι στόχος κακόβουλων και σαρκαστικών σχολίων;
Μόνο και μόνο επειδή έχω χρήματα;
Απλώς λέω ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι.
Υπάρχουν, που να τους πάρει!
Το ίδιο θα έλεγα κι εγώ, αλλά...
τέτοιες αβάσιμες κατηγορίες είναι απαράδεκτες.
Δεν εκφράστηκα σωστά.
Λίγη ηθική και συνείδηση δεν θα έβλαπτε!
Μίλα, γιε μου. Πες του ότι δεν το έθεσες σωστά.
Τι σχέση είχε; Το βρίσκω παράλογο.
Δεν εννοούσε αυτό.
Δεν βλέπω όμως τι σχέση έχουν η ηθική κι η συνείδηση.
Δεν δέχομαι τέτοια κατηγορία.
Αν του κάνεις προσωπική επίθεση...
Κοιτάξτε, 15 χρόνια δεν μιλούσα.
Καμιά φορά τα λόγια βγαίνουν χωρίς να τα σκέφτομαι.
Είναι δίκιο να κατηγορούμαι επειδή έχω λεφτά;
Εγώ τον έφτιαξα τον κόσμο; Το σύστημα είναι έτσι.
Έτσι τα έφτιαξε ο Θεός.
Τι να κάνω εγώ;
Πουθενά στη φύση δεν υπάρχει δικαιοσύνη.
Γιατί να υπάρχει σ' εμάς;
- Εγώ μίλησα για εκείνους που... - Πρέπει να νιώθω ένοχος;
Το ίδιο πράγμα έλεγα μα...
εσείς θέσατε θέμα ηθικής και συνείσησης.
Δεν εκφράστηκα σωστά.
Δεν εκφράστηκε σωστά. Παρασύρθηκε απ' την κουβέντα.
Είπες και σωστά πράγματα.
Πρέπει να σκεφτόμαστε πριν μιλήσουμε.
- Έχει δίκιο. - Δεν μπορεί να...
Τέλος πάντων.
Φάγαμε πολύ. Ήπιαμε πολύ.
Πάω να ξαπλώσω.
Έχω δυο μέρες να κοιμηθώ.
Έλα να σου δώσω μια κουβέρτα.
Ναι.
Ο μεθυσμένος πρέπει να το βουλώνει αλλιώς λέει βλακείες.
Θα σταματήσω.
Αλλά πριν φύγω...
με την άδειά σας, κ. Άιντιν...
Όπως θέλεις.
Εν είδει συμπεράσματος, θα πω λίγους στίχους του Σέξπιρ.
"Η συνείδηση...
"...είναι μια λέξη που πιπιλάνε οι δειλοί...
"...επινοημένη για να εμπνέουν φόβο οι ισχυροί.
"Συνείδησή μας ας γίνουν τα όπλα μας...
"...και νόμος τα σπαθιά μας."
Καληνύχτα.
Μια στιγμή, σε παρακαλώ.
Επίτρεψέ μου να συμβάλω κι εγώ με μερικές αράδες.
Εν είδει απαντήσεως.
"Η μοίρα μας η αμείλικτη...
"...είναι να αυταπατώμαστε σε κάθε μας προσπάθεια.
"Κάθε πρωί, σκαρώνω σχέδια λαμπρά...
"...κι έπειτα χαζολογώ όλη μέρα."
Ορίστε!
Πάλι το έκανες το κόλπο σου.
Είσαι καλά;
Βγάλ' τα να ησυχάσεις.
- Βγάλ' τα. - Με συγχωρείς.
- Έλα, βγάλ' τα όλα. - Αμάν!
Συγγνώμη, τα έκανα χάλια.
Δεν πειράζει. Άσ' τα. Έλα.
- Συγγνώμη. - Πάμε έξω.
Πάμε να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα στο χιόνι, να συνέρθεις.
Έλα, φίλε μου. Πάμε έξω.
Ήρεμα. Με το μαλακό.
Έλα.
- Συγγνώμη. - Πάμε.
Ακολούθησέ με.
Θα πάμε μέχρι εκεί κι εντάξει.
Πρέπει να είναι ελαφρύς για να μη βουλιάζει.
- Χιντάγετ, σταμάτα. - Γιατί;
Σταμάτα.
Φοβάμαι μήπως δεν ξαναπάρει μπρος.
- Κάνε λίγο πίσω. - Τι;
Βάλε όπισθεν.
Σταμάτα.
ΓΚΑΡΙΠ
Κύριε Άιντιν;
Τίποτα. Εντάξει, πάμε.
Φατμά!
Νιχάλ...
Δεν έφυγα.
Δεν μπόρεσα.
Να γέρασα, να τρελάθηκα...
ή να έγινα άλλος άνθρωπος;
Δεν έχει σημασία τι νομίζεις.
Δεν ξέρω.
Αλλά αυτός ο νέος άνθρωπος μέσα μου με κρατάει.
Μη με κατηγορείς.
Ξέρω τώρα πως δεν υπάρχει τίποτα στην Ισταμπούλ.
Όλα μού είναι άγνωστα...
εκεί όπως και παντού.
Να ξέρεις πως δεν έχω άλλον από σένα.
Μου λείπεις κάθε λεπτό, κάθε στιγμή.
Δεν θα στο πω ποτέ - η περηφάνια μου δεν μ' αφήνει.
Ξέρω πως θα ήταν τρομερό...
ή κι αδύνατο να σ' αφήσω.
Όπως ξέρω πως δεν μ' αγαπάς πια.
Ξέρω πως το παρελθόν μας δεν γυρίζει πίσω.
Δεν θλίβομαι γι' αυτό.
Δέξου με ως υπηρέτη...
ως σκλάβο.
Συνέχισε να ζεις μαζί μου...
ακόμη και με τον δικό σου τρόπο.
Συγχώρεσέ με.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
Μετάφραση υποτίτλων: dromon dromonas1.blogspot.gr
Εμπνευσμένο από διηγήματα του Άντον Τσέχοφ